Konu: Shadow's Battalion  (Okunma sayısı 19676 defa)

0 Üye0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

#0 - 27.11.2023 21:19
Shadow's Battalion: Chapter I - Turnabout:



Harry ve Randy

Harry ve Randy, şirketin iflasını kurtarma planları yaparken Randy, Harry'e gerçek planından bahsetti. Yapılması gereken iflası durdurmak değildi, sebep olmaktı. Harry'e, şirketin durumunun ve gidişatının vahim olduğunu kanıtlayan Randy, Harry'den şu ana dek istediği en büyük yardımı istedi.

Shadowcrest'in iflas etmesini sağlamak gerekiyordu fakat bunu kimsenin öğrenemeyeceği bir yol gerekliydi. Harry, şirketin ve Randy'in bağlantılarını kullanarak şirkete ait tüm karaborsa işlerin listesini çıkarttı, aklanacak olan kara paranın durak noktaları, sevkiyat gerçekleştiren ekipler, örgütler ve nicesi. Harry Williams, sessizliği benimseyen bir karakteri oynamak istedi, çıkarttığı listedeki örgütleri ortadan kaldırmak yerine iş ağlarını engellemeyi tercih etti fakat yine de fazlasıyla iş ağına sahip olan bir şirketi bu kadar kolay silmek zordu.

Royce Nixon bu plandan sonra oyuna dâhil oldu. Randy tarafından tutulan ve eski kara kutusu olan bu adam, sessizlikten ziyade gürültünün bekçisi. İşleri gücüyle çözmeye çalışan ve acıma duygusu barındırmayan adam daha öncesinde Harry Williams ile savaş içerisindeydi.




Kan, güç ve korku


Royce Nixon'n Fransa'ya gidişini esas alıyor. Fransa üzerinde paravan olarak kullanılan şirketler, muhtemel insanlar ve örgüt liderlerinin ölümüyle yeraltına korku salındığı tek dönem. Shadowcrest'in Fransa üzerindeki iş ortaklarının infazını yapmak için daha akılcı yollar gerekiyordu fakat Royce bunun için bekleyemezdi.  Bilmediği ve yabancı olduğu bu topraklarda, belirlenen hedeflere uygun saatlerde baskınlar düzenlendi, elebaşlar öldürüldü. Vicdanı olmayan bu ruhsuz adam, hedefine giden yolda belirlenen hedefleri teker teker ortadan kaldırdı. Şirketlerin ve örgütlerin, küçük yapılanmaların, çetelerin aldığı hasar, kayıplar neticesinde Fransa'nın yeraltına kaos hüküm sürdü. Elebaşların ölümüyle şirketler ve yapılanmalar başıboş kaldı, iş ağları yürütülmediği için hata yapmaya zorlandılar, devlet bu cinayetleri araştırırken çoğu örgütün de yasadışı faaliyetini saptadı, başarılı operasyonlarla beraber örgütler çökertildi. Fransa'daki krizin yol açtığı maddi kayıp sayesinde Shadowcrest, Fransa ortaklarını kaybetti. Royce'un infazlarından dolayı kaosa sürüklenen yeraltı şehri, kısa süreli savaşa sebebiyet verdi ve önemli liderlerin birbirlerini katletmesine yol açtı. Basında bunun adı "Çetelerin Karanlık Çağı" olarak geçer.


Alıntı yapılan: Le Monde Gazetesi


Şah ve Mat

Harry Williams, Amerika'nın farklı eyaletlerindeki iş ortaklarını safdışı bırakmak için sıradışı bir yol izledi. Elinde çoğu şirketin illegal dosyaları ve raporları bulunan Harry, birkaç arkadaşını devreye sokarak yüzbaşıyla bir görüşme ayarladı. Yolun sonunda buluşan yüzbaşı ve Harry, dosyalar ve raporlar hakkında konuştu. Yüzbaşı, bu adama güvenmemiş olsa da kendisine sunacağı şartı yineledi. Harry'in, dosyalar karşılığında almak istediği yalnızca ifşalanmaktı. Yüzbaşı, bunun kendilerine zarar vereceğini söylemesine rağmen Harry bundan vazgeçmedi, Shadowcrest'in, kendisine bağlı olan ekipleri dizginlemek için tuttuğu diğer örgütlerin illegal kayıtlarını yüzbaşıya verdi. Aldığı dosyalar ve raporlar sayesinde kırmızı alarma geçen askeri departman, kara kuvvetleriyle yürüttüğü ortak operasyonlar sayesinde çoğu örgütü çökertmek için yeterli adımı attı. Harry Williams'ın planıysa bu konuda devreye girdi, çökertilen ekiplerde, örgütlerin ve Shadowcrest'in bağlantılı olduğu kanıtların bulunmasını sağladı. Bu durum sayesinde şirketin, şirket-mafya olaylarının patlak vermesini sağladı. Departmanın ve devletin yaptığı araştırmalar sırasında bulunan bağlantı kayıtları bir anlam kazanamadı, şirket defalarca kez denetim görmüş olsa da yeteri kadar delil bulunmadığı için dosya rafa kaldırıldı. Bu olay sayesinde halk, şirketi linçlemiş ve çoğu firma şirket ile iş yapmaktan vazgeçmişti. Shadowcrest cephesinin sözcüsü, bu olayların iftiradan ibaret olduğunu söylemiş olsa da şirket ilerleyen zamanlarda iflasın eşiğine geldi. Şirketin yürürlülüğü sağlanamadığından dolayı ana şubeyi farklı bir noktaya taşıma kararı aldı, resmen Vice'dan çekildi. Bu karar sayesinde iflas etmiş olduğu doğrulandı.

Alıntı yapılan: Time News Gazetesi


Tek görev: Yönetim kurulunu ortadan kaldır!

Randy Brannigan, şirketin durumunun kurtarılamayacağını açıklamış olsa da, yönetim kurulu aldığı kararı desteklemediğinden ötürü plan yapmaya zorlanıyordu. Randy, şirketi geri çekecek olan hâmlenin gerçekleşmemesinden ötürü son kez Harry Williams'ı çağırdı ve yönetim kurulunu ortadan kaldırması için emir verdi. Listede adı olanların arkadaşları olduğunu fark eden Harry, emri yerine getirmemeyi tercih edip Randy Brannigan'a karşı çıktı.

Randy, Harry'in karşı çıkmasına sinirlenmiş olsa da, Harry Williams bu konuda tartışmak istemedi. İstemeden de olsa görevi yerine getireceğini söyledi çünkü görevi reddetmiş olsaydı, geriye tek bir seçenek kalıyordu; Royce Nixon. Royce'un oyuna dâhil olmaması için zoraki görevi kabul eden Harry, yönetim kurulunu ortadan kaldırmak yerine istifa etmelerini, geri çekilmelerini sağlayan yola başvurdu. Doğru hedefe, yanlış hedefi göstererek kendisinden yapılması gerekenleri bahsetti. Kurul üyesi, bu durum karşısında sinirlenmiş olsa da canı sıkılmış olmalı ki, kurul üyeliğinden vazgeçti. Yönetim kurulu üyelerinin ortadan kaybolması, geri çekilmesiyle beraber son üyenin biletini "Ölüm Defteri"ne bıraktı. Ölüm defteri bir işe yaramamış olsa da, son üyenin sürpriz bir kararla geri çekilmesi, şirketin karar ağının tek bir insana bırakılmış olmasını sağladı.



Golf oynamasını biliyor musun?

Şirketin hâmlesiyle ana merkez farklı bir şubeye taşındı. Bu durumu destekleyen en büyük faktör Generaldi. Randy, Generali bir golf sahasında buluşmak için gün ayarladı. Nihayetinde o gün gelip çattı, General ve Randy, bir golf sahasında buluştu. Harry ve Royce, Randy'in yanında bulunuyordu.

General, bu olanların nasıl olduğunu anlamamış olsa da, Randy ve diğerlerinden asla şüphe etmedi. Yeni bir plan yaratma çabasına giren General, Harry Williams'ın sohbete dâhil olmasıyla beraber sözü ona devretti. Harry Williams, şirketin durumunun ilerlemeyeceğini ve düzeltmeye çalışmanın yalnızca maddi konuda zarar vereceğini öne sürdü. Doğru olan hâmle, şirketten bağımsız yeni bir kolun yapılandırılmasıydı. Generali umursamayan ve golf oynayan Harry, Generalin kaynaklarını kendilerine yöneltmesini, bağlantılarını kendileri için kullanmasını isteyen bir planı ona sundu. Randy, iş ağının bölünmesini ve bağımsızlığı karşılığında Generale küçük miktar da olsa bir ödeme yapabileceğini belirtti. General, kendisiyle alay edildiğini düşünmüş olsa da, bu bir bakıma mantıklı olan tek hareketti. Bu bölgedeki gücünü kaybeden General, geri çekilmesinin ardından Randy'e, bağımsız olmasını sağlayan adımların atılmasını sağladı.

Royce, şirketin başına gelenlerden Generali suçladı, yanlış insanlara yanlış sorumluluklar bindirdiğini açıklamış olsa da, General buna karşılık bir şey söylemedi. Elindeki golf sopasını yanına bırakıp geldiği zırhlı araçla bölgeden ayrıldı.




O gitti

Plansız sohbetler, tutulmamış sözler ve yarım kalmış fikirler. Bu hikaye aslında sonun başlangıcını anlatıyor. Her şeyin mükemmel gittiği bir düzende kimse kusursuz değildir tıpkı Harry Williams gibi.  Basit, planlanmamış bir tuzak ve bu bok çukurunun içersine düşmüş üç insan. Her hareketin bir sonucu bir karşılığı vardır, bu Dünya böyle işler, sen ondan bir parça alırsın ve o da senin bir tutamını koparıp alıverir. Randy Brannigan'ın vicdanı da buradan geliyor, basit bir planlama hatasından ve sonuçları düşünememesinden. Randy Brannigan, Harry Williams'ı keşfettiğinde mutlak güce kavuştuğunu düşündü; tüm planlarının yerine getirebileceğinden ve artık emir komuta zincirinin en üstünde bulunabileceğinin.
Bir şeyler ters gitti, Randy, Harry Williams'ın en yakın arkadaşı olabileceği ihtimalini hiç düşünmedi. Ona şirkete sızma görevi verdiğinde sonuçlarıyla onu yalnız bırakmaya çoktan niyetliydi. Harry Williams, şirkete sızıp dökümanları çaldığında istemeden, farkında olmadan birini de peşine taktı: Oliver Migneault. Bu herif bir kaçkın, deli, akıl sağlığı yerinde olmayan bir psikopat. Randy neden belgeleri kendi başına almadı sanıyorsunuz? O herif vaktinde Randy Brannigan için çalışıyordu. Özel bir saha araştırmacısı, kayıp olan her şeyi bulması ve sonraki on adımı görmesi için tutuldu. Şirketten çalınan belgelerin arasında Oliver Migneault'un dosyalarının olmuş olması gerçeği, Oliver'ı, Harry'nin peşinden gitmesi için yeterliydi. Öyle de oldu. Harry Williams, peşinden gelen adamın farkına vardı, ondan saklanmak ve atlatmak için her şeyini, tüm kozlarını kullandı.  Son zamanlarda kaçmaktan ve saklanmaktan, bir şeylerin izini silmekten ve öte yandan Oliver kendisini bulmadan önce onu bulmaya çalışan Harry Williams, son günlerinde epey yorgun ve bitkindi. Bu da onu savunmasız yaptı. Randy Brannigan ve Lucas Latshaw ile bir oyunun içersine düştü, ne yazık ki birbirlerini son gördükleri yer, o bok çukuru oldu. Harry Williams'ı o günden sonra gören olmadı.
Randy,  Royce Nixon ile olaylardan birkaç gün sonra tekrar görüştü. Royce ve Randy karşı karşıya gelmeye hazırdı fakat Randy, Royce'dan uzak kaldı. En yakın arkadaşını kaybetti, vicdanına yenik düştü. Harry'e, peşinden gelecek olan adamdan bahsetseydi bazı şeyler farklı mı olurdu diye kendi kendine defalarca sordu fakat bir sonuç, bir cevap alamadı çünkü geçmiş çoktan şekillenmiş ve Williams gitmişti.
Royce, Williams ile düşman da olsa, bir zamanlar karşı karşıya gelmiş de olsa ona saygı duyuyordu. Gidişinin ardından her şeyin sarpa saracağının da farkındaydı. Randy Brannigan'ı suçlayan sözlerinin ardından onu, kendi hatalarıyla baş başa bırakmaya karar verdi. Bunu yapmaya yetecek kadar sebebi vardı; Williams gitmiş ve Oliver peşlerinden geliyordu, ortada kalıp yakalanmayı bekleyemezdi. Oliver ile aralarındaki tek engel Williams'ın kendilerini kamufle etmesiydi. Williams olmadığına göre artık aralarında bir engel yoktu.




Gün batımında güzel bir akşam yemeği. Masada boş yer var mı? Williams da gelecek

Randy Brannigan'ın kaçışını esas alıyor. Randy, bu topraklardan kaçıp gittiğinde, kaçan şeyin yalnızca kendisinin olmadığının da farkındaydı. Aklı, fikirleri ve düşünceleri de kendisi gibi bu topraklardan kaçmıştı. Williams'ı kaybetmenin yasını tutan Randy, güzel bir akşam yemeğinde tüm arkadaşlarıyla birlikte olduğu gerçeğini düşünüp kendisini yıldıran sorular sormaktan da çekinmedi. Bu yasın peşini bir de sevgilisi ya da nişanlısı, eşi vb. ne diyorsak, onun da başka bir birisiyle evlenmesi, Randy'nin tüm hayatını alt üst etti. Adelita, Randy'nin yokluğunda evlenmişti. Kurduğu düzenin darmadağın olduğunun farkına varan Randy, soluğu kaçak bir şekilde yaşamakta buldu. Issız topraklarda saklanan, gerek taksici gerek tamirci kılığında, gerekirse de jigolo kılığında bile yaşamaya hazırdı. (merak etmeyin, hepsini de yaptı) Sürgün hayatında kimsesiz ve peşinden gelen bir dedektifle sıkışıp kalan Randy, kurtuluş yolu için kollarını sıvazladı, batan güneşin yeniden doğması gerekiyordu.  Ne de olsa hayatının sonuna kadar saklanayarak yaşayamazdı. Çaresiz yaşamı, aklına bir ismin gelmesiyle son buldu: Fabien Chevrette.




Bu cehennemden kurtulmalıyım. Bana yardım edeceksin

Randy'nin, Fransa macerası da burada başlıyor. Eski bir askerine gitme fikrini nasıl aklına getirdi, neden bu kadar geç getirdi kendisi de emin değil. Bu adamın tek derdi pahalı eşyalar ve elmaslar, altınlar, pırlantalar. Nakit parayla işi yok. Böyle insanlara güvenilmez, seni iki parlak taşa takas bile edebilirler. Fabien Chevrette ise tam da böyle bir adamdı. Vakti zamanda birkaç elmas sözü karşılığında Shadowcrest'e, Randy'e hizmet etmiş bir soyguncu, yankesici.  Randy, Fabien'n kapısını çaldığında, Fabien onu çoktan bekliyordu. Olanlardan haberi olan Fabien, Randy'nin kendi kapısının çalınmasının an meselesi olduğunun farkındaydı çünkü Randy kimsesizdi. Hâlâ da öyle. Randy ile aralarında bir söz tartışması var, tutulmayan söz tartışması. Fabien'in varlığında Randy sözünü tutmamış ve elmasların yerini söylememişti, soygun planları kuramayan Fabien ise Randy ile tartışmış ve soluğu Fransa'da almıştı.  Amerika topraklarından ayrılmıştı tamamen. Bugün ise Randy kapısında ve tutulmayan sözüne rağmen kendisinden iyilik istiyor. Fabien olsanız ne derdiniz? Tabii ki s*ktir git!
Randy, çaresiz de olsa, akıl sağlığı bir nebze de bozuk olsa hâlâ güçlü ve fikirli bi' insandı. Fabien ile derin konuşmalarında ona iyi bir teklifte bulundu: ortaklık, yüzde elli pay ve istediği yeri soyabilme imkanı. Bu Fabien için daha fazla elmas daha fazla altın demekti. Randy'nin sunduğu imkanları kabul eden Fabien, Randy'e Amerika'ya dönmesini ve kendisinden haber beklemesini istedi. Fabien Chevrette gibi insanlar güvenilmezdir fakat Randy'nin güvenmekten başka çaresi de yoktu.




Sen bulmakta ben kaybetmekte iyiyim. Hangimiz kazanacak?

Oliver ve Fabien'in karanlık bir sokakta karşı karşıya ilk gelişi. Fabien, peşinden gelenin farkında bile olmadan Oliver'a yakalandı. Bu adam sâhiden de kurnaz ve istekliydi. Sülük gibi yapışıp insanları takip ediyordu, izler sürüyordu. Fabien'in karşısına çıkan Oliver, Randy'nin yerini Fabien'e sordu. Randy'nin haftalar öncesinde burada olduğunu ve aralarındaki bağlantıyı bilerek, tek çaresinin Fabien ile görüşmesi olduğunun da farkındaydı, bu yüzden doğru kapıyı çaldı: Fabien'i yakaladı. Dosyalarının ve dökümanlarının çalınmasından Randy'i suçlayan Oliver, yapılanların bedeli olarak Randy'i hedef aldı zira Williams çoktan gitmişti. Williams'ın yokluğunda geriye onunla bağlantılı olan Randy geliyordu. Bu da neden Williams'tan sonra Randy'i hedef aldığını bize gösterir. Fabien, Oliver ile alay edermişcesine konuşuyordu fakat karşısındaki adam, Fabien'n cevaplarından kendi istediği bilgileri bir şekilde alıyordu. Fabien konuştukça, hakaret ettikçe, küfür ettikçe Oliver bir şeyler öğreniyordu. Fabien ve Oliver, karşı karşıya geldiğinde ikisi de kavga için hazırdı fakat Fabien kaybedeceği bir kavgaya girmenin peşinde hiç değildi.  Bir konuşmanın ve bakışmanın ardından, o sokaktan canlı çıkan Fabien ve Oliver, bir konuda anlaşmışlar gibiydi. Dediğimiz gibi, Fabien gibi insanlara güvenilmez. Oliver'a ne sunduysa, Oliver kabul etmiş ve geri durmuştu. İkilinin arasında geçenleri kimse bilmese de, bildiğimiz tek bir şey varsa o da Fabien'in çok tehlikeli olabileceğinin ihtimali.




Kokuyu garipsersin, ev gibisi yoktur

Randy Brannigan'ın tekrardan Vice topraklarında bulunması, bir noktada kendisi için tehlike arz ediyor. Randy, peşinden gelenle beraber bu topraklarda ne yapacağını bilmediği gibi bir de düşmanlarının önüne güçsüz şekilde çıkma ihtimali de var. Evini, parasını ve arkadaşlarını kaybetti, onun kimsesi yok. Bir zamanlar bağlantıları güçlü ve saygın bir adamken şu an sokaktaki bir dilenciye eş değer bir saygınlığı var; bir hiçmiş gibi.  Randy'nin güç arzusu artık yok, arkadaşını kaybettiğinden bu yana çok şey değişti, fikirleri ve karakteri gibi. Söylemeden edemeyeceğim, onu değiştiren yegane olay arkadaşının gitmiş olması değildi, kısmen değil,  Randy, evlenen eski eşinin ortalıklarda olmadığı haberini aldı, Adelita kaybolmuştu. Vice gibi bi' şehirde insanlar durduk yere ortadan kaybolmaz. Adelita muhtemelen ölmüştü ve Randy için bu kesin bir bilgiydi çünkü şehrin altında dönenleri biliyordu. Onun başına da neler geldiğini az çok kestirebiliyordu. Vice topraklarına adım attığında gizlenerek, saklı bir şekilde yaşasa da iletişim kurmaktan çekinmedi. Eski arkadaşlarına ulaştı; Klaus Kuhn ve Lucas Latshaw. Lucas ve Klaus, son çöküşten sonra gizlenen ve saklanan iki insandı, geçmişi bilmemelerine rağmen gelecek hakkında epey bilgililerdi. Bu da onları hedef yapabilirdi bu yüzden de ikisi de hayatlarının kalanını saklanmaya adamışlardı, Randy onları bulana dek.




Artık kaçmıyorum

Fabien'in, Vice'a gelmesiyle birlikte Randy harekete geçti, eski ihtişamını geri kazanmanın yollarını kurguladı. Aç gözlülük ve bencillik olmadan, her ne kadar imkansız gibi görünse de, Randy gibi adamlar en berbat zamanlardan sonra değişim gösterebilirler, Randy'nin yaşadıkları bunlara güzel bir örnek olurdu. Fabien ve Randy, büyük adımlar atmadan önce küçük adımlar atması gerektiğinin farkında. İkisi de bu topraklara yabancı sayılır, Fabien'in Vice geçmişi uzun soluklu olmasa da Randy'nin epey fazla fakat kayıpları onu bu topraklarda bir hiç yapıyor. Kaçmayı bırakan Randy, Fabien'n varlığıyla kaybettiği her şeyi geri alabileceğini düşündü. Royce Nixon'a salınan haberle birlikte resmen saklandığı çukurdan kafasını çıkartan Brannigan, alabileceği en büyük risklerden birini de almış oldu. Bu şehirde güçsüzler için barınmak bi' hayli zor. Soyguncular için? Bu görülmemiş bir deneyim. Daha önce banka soymayı hedefleyen, silahlarla arası olmayan bir grup görmedik.




O döndü

Birkaç el ateş sesi, dışarıda bir savaş kopuyor. Kulaklarımız çınlıyor. Randy evin içersinde hazır bir şekilde bekliyor. Bir sorun var, dışarıda bir sorun var ama ne var? Dışarıdaki insanlar eve girmeye hazırdı ama eve girmiyorlar, kurşunlar ne camları ne de kapıları kırıp parçalıyor, eve hiçbir şey gelmiyor ama dışarıda insanlar çığlık atıyor. Dışarıda biri daha var. Randy evin içersindeyse, dışarıda insanlar var ve bu insanlar başka biriyle uğraşıyorsa... Kapının dışında kim var? Bu sorunun cevabı Randy'i tedirgin ediyordu. Tırnaklarını kemirmeye başladı, korku vücudunu esir aldı. Eli artık titriyor, namluyu doğrultabileceğinden bile emin değil ama silah sesleri kesildi, dışarıda amansız bir yürüme sesi var ve bu ses, bu ses giderek yaklaşıyor.
Randy kapıya nişan aldı. O kapının ardında ne varsa, dışarıda olan her şeyi berbat etti ve şimdi içeriye girecek. O Fabien olabilir miydi? Randy artık kendisiyle çelişiyor. Fabien, Randy'nin yerini bilmiyor ama belki öğrenmiştir? Sorular cevapsız, Randy çaresiz. Randy, kapıdan ne girerse girsin, onu haklayabileceğine olan inancıyla bekliyordu ama sorun tam olarak burada başladı. Dışarıda ne varsa, kim varsa artık dışarıda değildi, evdeydi. Randy, arkasında duyduğu nefeslenme seslerini hissetti, bir adamın varlığını o an fark etti. Dışarıdaki tehlike artık evdeydi. Randy, döndüğünde karşısında gördüğü manzara karşısında çarpılmışa döndü. Bu imkansızdı ama olabilir miydi, başka biri miydi? Bir aldatmaca, tuzak, pusu? Bu Williams ama bu nasıl olur? Randy'nin teni beyaza döndü, belki de ölmesi için gerçekten kurşun yemesine gerek yoktu.



Beni kimse geri getirmedi, ben hiç gitmedim

İki yıl. Aradan geçmiş iki yıl. Şimdi o geri döndü, kanlı canlı Randy'nin karşısında ama bu işte bir problem var. O gitmemiş miydi? Williams gitmişti, gittiğine Randy emindi. Onun için yas tuttu, çöktü, kaybetti. Randy, Williams'ın gittiğine bu kadar eminken nasıl olur da karşısında onu görür? Bu işte bir gariplik var. Randy, saklandığı yerinde ölmeyi beklerken, kabullenmişken Williams tarafından kurtarılıyor. Ölü bir adam tarafından kurtarılmanın garip görünmediğini söyleyemeyiz. Randy, Williams'ı gördüğünde tüm benliğini resmen kaybetti. Belki de sadece bir yanılsama, his veya hayal. Belki de çoktan öldü, öldükten sonra kaderin ona çizdiği sonu görüyor, göremediklerini gösteriyor. Bir lütuf. Williams, Randy'e karşı soğukkanlı kaldı, vakit kaybetmeden bu evden çıkmaları gerektiğini söyledi. Ölüler konuşabilir miydi?
Randy, Williams ile beraber bu çöplükten ayrıldı. Kendine gelebilmiş bile değil, şok geçirmiş resmen. Nasıl olabilirdi? Harry Williams yanında ve başında bir yara izi var, uzun bir yara izi. Harry ve Randy, iki yılın ardından nihayet yan yana gelmişti, eski en iyi iki arkadaş tekrar beraberdi. Harry, Randy'i güvenli bir alana götürdüğünde, onun hayal görmediğini, kendisinin gerçekten de burada olduğuna inanmasını sağladı. Randy, bu duruma sevinebilmiş bile değildi çünkü Harry'de değişen şeyler vardı. Sanki eski Williams değildi o. İnsan yanını kaybetmiş, ruhunu kaybetmiş, sadece bedeni burada duruyormuş gibiydi... Ruhsuz.
Williams, Randy'i nasıl buldu, neden kurtardı? Randy bile bu sorunun cevabını bulabilmiş değil. O evdeki konuşmalar aklından çıkmıyor.

(dışarıdan gelen motor sesleri)

Harry: Çıkmalıyız. Buradan şimdi gitmemiz gerekiyor. Orada öylece durup bakmaya devam mı edeceksin?
Harry: Eğer yaşamak istiyorsan şimdi tam zamanı. Başka bir an daha yaşanmayacak, seni kurtarmak için başka gelen olmayacak.



[/url]

Uyan Williams

Harry ve Randy, güvenli bir bölgeye yerleşti. Randy'nin aklında cevaplanması gereken sorular vardı ama Harry bunların hepsinden uzaktı. Randy, düşündüklerinde haklıydı; geri gelen Harry değildi, onun bir yansımasıydı. Harry, yaşadıklarını anlatmaktan uzaklaştı. Sadece geri döndüğünü ve geçmişte yaşanılanları, onu bugüne kadar getirenler hakkında konuştu. İki yıl önce, onu ölümden döndüren şeyin ne olduğunu asla söylemedi. Randy, Harry'e güvenip güvenmemek arasında kararsızdı ve bir seçim yapmak zorundaydı. Tabii, bu işin en zor yanı çünkü en iyi arkadaşı, öldüğüne inandığı arkadaşı iki yılın ardından çıkıyor ve ben ölmedim diyor, bu Randy için harika bir haber, harika bir olay. Duaları kabul olmuş ve seçilmiş bir insan gibi hissettiriyor kendini.
Randy, tüm güzel düşünceleri bir kenara bırakıp Harry'e ne olduğunu gerçekten de öğrenmek istiyordu. Başındaki yara izi, başını sıyırıp geçen iz, öldüğü güne ya da öldüğünü düşündüğü güne aitti, buna emindi. O yarayı o gün kanlı canlı gördü. Peki şimdi nasıl olur da o adamı burada görebilirdi? Randy, tüm olanları bir kenara bırakıp sevinmenin de peşindeydi çünkü en iyi arkadaşı ve en tehkikeli silahı yeniden yanındaydı. Kim ne diyebilir? Belki de eskisi gibi olabilirlerdi; bir aile gibi.




Kaybettim

Harry Williams, her ne kadar yaşıyor da olsa içinde taşıdığı bir yangın vardı. Ailesini, eşini ve arkadaşlarını kaybetti. Nasıl mı kaybetti? O iki yıldır bir hayaletti, onun sır dolu ölümü, tüm dostlarını yasa boğdu. Ailesi acıdan, üzüntüden gün yüzü göremez oldu. Williams, derin uykuda ve toparlanma sürecindeyken ona ne ailesiyle görüşme izni verildi, ne de konuşabilme izni. Ailesi, kendisinin öldüğünü bildiği gerçekle bu Dünya'dan göçtü. Williams, onların öldüğünü sonradan öğrendi, öğrendiğinse ise her şey için çok geçti. Annesi ve babası, gittiği yerde oğullarını göremeyecekti. Williams'a belki de izin verseler, haber etseler onlara vaktinde ulaşabilir, bir haber verebilir ve umut ışığı olabilirdi. Williams'ı tutan, onu o durumdan kurtaran her kimse, kimseler, onun ölümünün, doğru olduğuna inanmasını sağladılar. Harry, iki yıl boyunca bir hayaletten farksız, ölüden hâllice işler yaptı.
İki yıl boyunca çeşitli işlere giren, operasyonlara dâhil olan Williams, nihayetinde kendisini kurtaranlara karşı sözünü tuttu ve özgürlüğünü kazandı. O özgürlüğün bir bedeli olarak son bir istekte bulundu; Randy'nin yerini öğrenmek. Ailesinden geriye sadece arkadaşları kaldı. Lucas, Adelita ve Klaus. Onlara ulaşmadan önce Randy'i bulması gerekiyordu. Randy'nin ücra bir yerde yaşamaya çalıştığını, yaşadığı yerde sorunlar yaşadığını öğrendiğinde vakit kaybetmeden oraya gitti. Randy'i nasıl bulduğunu sanıyorsunuz? Elbette şu gizemli adamlardan yardım alarak. O yara izinin birçok anlamı var, acısı var. Gözünü açtığında karşısında Talamantez'i gördüğü an ve Talamantez'in, Williams'ı hiç görmediği insanlara teslim ettiği o an, hayatının unutamayacağı anlarından biri olarak kaldı. Bir kurşun, sırf başını yatırdı diye basit bir kurşun Harry'nin başını ıskalamıştı ne de olsa. Harry, olanlar hakkında kimseye açıklama yapmadı. Sadece Harry'miş gibi yapmaya devam ediyor, o kadar. Bazen ölmek, yaşamanın yanında ödül kalır.

« Son Düzenleme: 06.09.2026 18:26 ozmeninho »
Haha
2
pwnt
2
Tepki yok
Haha tepkisini veren kullanıcı(lar):
GaceBlyat, AmiralSK,
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
pwnt tepkisini veren kullanıcı(lar):
Stoppersingle, AmiralSK,
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#1 - 27.11.2023 21:20

Sürgün

Randy Brannigan, hiçbir zaman planlı bir hayat kurmadı. Onun dünyasında kararlar hızlı alınır, sonuçlar daha hızlı yaşanırdı. Shadowcrest ve çevresindeki güç dengeleri içinde yükselmesi de bir stratejiden çok, doğru zamanda yanlış yerde bulunmasının sonucuydu.
Harry Williams’ı keşfettiğinde onda kendisini tamamlayacak bir şey gördü. Harry’nin zekâsı, Randy’nin sahadaki sertliğiyle birleşince ortaya kontrol edilmesi zor bir güç çıktı. Ama Randy’nin asıl problemi güç değil, kontrol takıntısıydı. Her şeyi yönetebileceğini sanırdı; insanlar dahil.
Zamanla işler değişti. Planlar bozuldu, insanlar kayboldu, güven yerini şüpheye bıraktı. En yakınındakiler bile ya öldü sanıldı ya da ortadan kayboldu. Randy ise her kayıpla birlikte biraz daha içine kapandı ama durmadı.

Harry’nin öldüğünün sanıldığı dönemde en büyük kırılmayı yaşadı. Çünkü ilk kez, kontrol edemediği bir sonuçla yüzleşti. Bu onu değiştirdi; sertliğini korudu ama içindeki güven duygusu çöktü.

Sonra her şey daha da dağıldı. Kaybettikleri arttı, borçlar büyüdü, düşmanlar çoğaldı. Randy artık bir lider değil, hayatta kalmaya çalışan bir parçaydı.
Ama geri döndüğünde bile bir şey değişmedi:
Randy Brannigan hâlâ kontrol etmek istiyordu.
Sadece artık kontrol edecek bir şey bulmakta zorlanıyordu.



"Bir önemi var mı? Her zaman bir ihtimal vardır. Ölmediğim sürece bu oyunun içerisinde bir yerlerde olacağım."
                                                                                                                   Randy Brannigan'dan Fabien Chevrette'ye



Kayıp Şöhret

Klaus Kuhn. Onun hakkında konuşulacak çok şey var. Terörist, suçlu, kötü. Sokakta onun hakkında çok şey söylendi fakat hiçbiri iyimser bir benzetme değildi. Klaus Kuhn, Shadowcrest şirketinde çalışan, müzik yapan ve tek derdi yaptığı müzikle insanları eğlendirmek olan klişe bir insandı. Sanatçı kimliğiyle yükselmeyi hak eden nadir insanlardan biri de diyebilirdik. Ne yazık ki hikayesi, kalan herkes gibi hüzünlü bitiyor. Randy Brannigan ile tanışmasından sonra hayatının seyri değişti, kendi sınırları zorlandı. Gerçek ailesi hakkında pek yorum yapmaz, hakkında bildiğimiz sayılı şeyler var tıpkı ailesi gibi.

Ailesinde bulamadığı ve onu ailesinden uzaklaştıran her neyse, bu onu Randy Brannigan'a daha da yaklaştırdı. Onu hayatı boyunca görmediği bir kimlikle gördü: Bir baba figürü olarak. Randy'nin ihanet ettiği ve yarı yolda bıraktığı tek insan değil, ne yazık ki babası gibi gördüğü adam tarafından ihanete uğradı. Bu, Shadowcrest dönemine uzanan bir yolculuk. Randy Brannigan'ın, Harry Williams'a verdiği infaz listesinde Klaus Kuhn'un da adı vardı. Klaus Kuhn, Harry Williams'ın sayesinde hayatta kalmayı başardı fakat bunun için her şeyini feda etmek zorunda kaldı: Hayatını ve geleceğini.



"Harry sayesinde hayattayım fakat Harry, Randy sayesinde hayatta değil."
                                                              Klaus Kuhn'dan Fabien Chevrette'ye.



Aidiyetsiz

Lucas, hikâyenin başında büyük planların insanı değildi. Daha çok düzenli bir şirket hayatının içine sıkışmış, kurallara uymaya çalışan ama oraya ait olamayan biriydi. İşini yapıyordu ama ruhu orada değildi; sistemin parçası gibi görünse de hep dışarıdan izliyordu.
Bu uyumsuzluk onu Harry Williams ve Randy Brannigan’ın çevresine sürükledi. Onların dünyası daha kaotikti ama en azından “gerçekti”. Lucas ilk kez orada kendini bir şeyin parçası gibi hissetti—düzen değil, hareket vardı.
Ama bu dünya da uzun süre stabil kalmadı. Harry’nin yükselişi, Randy’nin kontrol arzusu ve ardından gelen çöküşler Lucas’ı yavaş yavaş kenara itti. O büyük olayların içinde kalacak kadar sert değildi; daha çok, olan biteni uzaktan anlayan ama içine girmemeyi seçen tarafta kaldı.
Harry’nin öldüğü gün, her şeyi kırdı. Lucas için bu, kalmanın anlamsızlaştığı andı. Ardından sessizce uzaklaştı. Büyük vedalar etmeden, kimseyle hesaplaşmadan… sadece hayatını başka bir yere taşıdı.
Sonrası sade bir hayat oldu. Daha az insan, daha az risk, daha az geçmiş. Ama Vice City gibi bir yerden çıkan biri için “sade” bile tam anlamıyla temiz sayılmazdı.
Lucas şunu öğrendi:
Bazı insanlar kaostan kaçmaz, sadece onun içinde kalmamayı seçer.



"Oyun oynamak mı istiyorsun? Pekâlâ, sana istediğini vereceğim."
                                                                    Lucas Latshaw'dan kimliği belirsiz adama



Yitik Vicdan

Adelita’nın hikâyesi büyük olaylarla başlamadı. O zaten büyük olayların içine sonradan çekilenlerden biriydi.
Randy ve Harry’yle aynı çevredeyken, o daha çok “kenarda duran” taraftaydı. Ne tam bir suçlu, ne de tamamen temiz bir sayfa… İkisinin arasında, ince bir çizgide yürüyordu. Randy’yle ilişkisi de bu çizginin üstünde başladı; hızlı, yoğun ve biraz da kontrolsüz. Ama o dünyada duyguların uzun ömürlü olması zordu.
İşler karışmaya başladığında Adelita, olayların sadece “yanında duran” biri olmadığını fark etti. Randy ve Harry’nin dahil olduğu çöküşte onun da dolaylı payı vardı. Bazen bir karar vermezsin ama hiçbir şey yapmamak da bir karar olur. Adelita’nın hikâyesinde bu sessizlik, bedelini ağır ödetti.



"Birileri çocukluğunu yaşıyamamış anlaşılan."
                                       Adelita Cole'dan Harry Williams'a



Kırık Rozet

Eric Talamantez, geçmişte şehrin gündemin hiç düşmemiş ve ölümü defalarca kez yenmiş tartışmalı bir eski isim. Gençliğinde Vice Şehri Polis Departmanının en seçkin dedektiflerinden birisiydi; Kharashvili gibi birçok kilit suç örgütünün kapatılmasına sebep olup Vice City'nin tüm kirini temizleyen adamlardan birisi olarak namını duyurdu; Ama şehir, Eric'in düşündüğünden daha da kirliydi ve bir gün bütün o kir onun üstüne bulaşacağını hiç hesaba katmamıştı. İşte o gün, her şey değişti.

Sarsıntılı psikolojisi, yaptığı hatalar ve kurmaması gereken temaslar onu müebbet hapis kapısına kadar götürdü. Fakat her ne olduysa, bir şekilde yine dışarıya çıktı. O günden sonra yıpratıldığı her gün Talamantez biraz daha insanlığını terk ediyor, olmak istediği adamın tam zıt haline dönüyordu. İşler değişti ve Eric, sahip olduğu tüm gücü korkunç bir şekilde kullanmaya başladı, sanki kötü bir ruh onu ele geçirmişçesine.

Eric'in dayanılmaz öfke ateşini söndüren tek şey ise ölümün o soğuk pençeleriydi. Talamantez, sahip olduğu akciğer tümörü teşhisi sonucu uzun yıllar önce Vice City'i uzunca bir süre terk etti. Herkes onun öldüğünü düşünüyordu, fakat o bir şekilde yine kendini ortaya çıkardı. Bu sefer her şey değişmişti. Eric, artık o aynı adam değildi. Artık her zamankinden daha fazla düşünüyor, acele etmiyor ve hata yapmıyordu. Sanki sahip olduğu tüm iyi ve kötü yanlarını birleştirip kendi en iyi halini ortaya çıkartmışçasına. Fakat onun o solgun yüzünü gören herkes tek bir şeyin farkındaydı: O artık yaşayan bir ölüydü.
Randy ve Harry ikilisi şehrin kaosunu kontrol altında tutarken Eric sanki bir hayalet gibi oradaydı. Biliyor, duyuyor, görüyor ama sadece geride kalıyordu. Şimdi 52 yaşında Vice City'e döndüğünde ise artık eski bir şeyler aramıyordu. Ne adalet inancını, ne de bağışlanmayı... istediği tek şey sadece yarım kalmış bir hesabın kapanmasıydı.
En kaotik sorun ise şuydu: Eric Talamantez'in hesabını kapatmak, belki de kimsenin sağ çıkamayacağı bir son demekti.


"Hayatım boyunca ölümü aldattım, şimdi ise hayatla dahi barışamıyorum."                                                             
                                                                                      Eric Talamantez'den Kayla Vaughn'a



Geri Kalan

Harry Williams Shadowcrest’e girdiğinde kimse değildi; sıradan bir çalışan, sistemin en alt katmanında görünmeyen bir parçaydı. Ama onun sahip olduğu tek şey dikkat değil, sabırdı. Zamanla Shadowcrest’in aslında bir şirket değil, görünmeyen bağlantılar, kapalı devre karar mekanizmaları ve içeriden beslenen bir güç düzenine sahip bir ağ olduğunu fark etti. İzledi, takip etti ve anlamaya başladı; fakat anlamak yeterli değildi. İlk sızma girişimi başarısız oldu, Harry henüz güçlü değildi ve sistem onu dışarı attı, ezdi, geri püskürttü. Ama geri çekilmedi; kendini yeniden kurdu, daha dikkatli, daha hesaplı ve daha sessiz oldu. Bu değişim onu Randy Brannigan’ın dikkatine soktu;

Randy, Shadowcrest’in yönetim kurulu üzerinden tek kontrolü ele geçirmek istiyordu ve bunun yolu karar mekanizmasını ortadan kaldırmaktı. Harry ise artık sadece bir çalışan değil, bir risk faktörüydü. Bir gün gelen emir her şeyi değiştirdi; Harry’den arkadaşlarını hedef alması istendi, fakat o an ilk kez kazanmayı değil sistemi bozmayı seçti ve bu seçim Shadowcrest’in içinden çatlamasına neden oldu. Harry geri adım atmadı, emri yerine getirmediği gibi sistemi içeriden açtı ve yıllardır saklanan tüm dosyalar, bağlantılar ve finansal ağlar ifşa oldu; şirket çöktü, PD operasyon düzenleyerek Shadowcrest’i mühürledi, yönetim kurulu dağılmadı ama sistem olarak yok oldu. Randy’nin tek karar mekanizması olma planı da şirketle birlikte çöktü.

Harry ise bu çöküşün içinde hayatta kaldı, fakat artık hiçbir şey eskisi gibi değildi. Shadowcrest’in geride bıraktığı fonlar kaybolmadı ve Harry ile Randy bu enkazdan geriye kalan kaynaklarla yeni bir yapı kurdu; bu artık bir şirket değil bir yönelim, bir sistem değil bir geçişti. Ne tamamen yasa içindeydiler ne de dışındaydılar; sadece hayatta kalmış iki adam, çökmüş bir yapının kalıntıları üzerinde yeni bir düzen kuruyordu ve Harry Williams için hikâye burada değişti—artık mesele güç değil, sistemin ne kadar kırılabilir olduğuydu.

O gece öldüğü sanıldı. Herkes için hikâye orada bitti.
Ama Harry Williams gerçekten gitmedi.
İki yıl sonra geri döndü.
Artık aynı insan değildi; daha sessiz, daha kırılmış, daha az konuşan biriydi. Nerede kaybolduğu ve nasıl geri geldiği sorusuna ise hiçbir zaman net bir cevap vermedi.
Asıl mesele Harry’nin geri dönmesi değildi, Harry’nin artık tam anlamıyla insan gibi davranmamasıydı.

Harry Williams öldü.

Geri dönen şey ise
Harry’ye benzeyen bir şey.



"Evet, belki de ölmeyi hak ediyordur, fakat bu yaşamayı hak etmediği anlamına gelmez."
                                                                                                         Harry Williams'dan Randy Brannigan'a
« Son Düzenleme: 07.09.2026 02:17 Anomaly »
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#2 - 27.11.2023 21:20
Bilindiği gibi Shadowcrest uzun bir süredir iflas etmenin eşiğindeydi. Gerek şirketin gidişatı, gerekse çalışan eksikliğinden şirketin geleceği karanlığa büründü. Randy karakteri, şirketi kurtarmaya çalışmanın boşa çaba olduğunu anladığında Harry karakterine şirketin gidişatının vahim olduğunu kanıtlayarak ondan şirketin iflas etmesini sağlamasını istemiştir. Randy, Harry ve Royce karakterleri, şirket ortaklıklarını üçüncü şahıs kişilermişcesine tehdit edip, bozarken şirketin iflas etmesini kaçınılmaz hâle getirdiler.  Şirket iflas edip, batarken şirkete ayrılacak fon daha küçük bir yapılanmaya, merkeze yatırıldı ve günümüzde görülen Shadow's Battalion birliğinin temelini oluşturdu.
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#3 - 27.11.2023 21:20
Birlik tamamıyla IC roller sonucunda oluştu, bundan sonraki roller de tamamıyla IC rollerle şekillenecek. Rol tabanlı, rol-rol mantığında ilerleyen bu birliğe OOC katılımları kısa süreliğine açık tutacağız. Katılımlar için @Emreeeeeee  kullanıcısına ileti bırakabilirsiniz.
« Son Düzenleme: 28.11.2023 10:31 Anomaly »
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#4 - 27.11.2023 21:28
 :sampanya:
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#5 - 27.11.2023 21:30
 :sampanya:
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#6 - 27.11.2023 21:31
ben hainim
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#7 - 27.11.2023 21:36
basarilar
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#8 - 27.11.2023 21:44
tebrik ederim
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok


#9 - 27.11.2023 21:55
Babam(randy) sonunda şirketi batırdı, başarılar :)
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok
Tepki yok