Bütün mesele deliryumdan daha fazlası. Şanslı olanlar yeniden doğma şansına sahip olacak: daha yeni, daha taze, daha iyi. Gümüş kanatlı bir köprü, affedilmez bir kabusun ölü küllerinden, yeniden başlayan bir hayatın mücevherlerle süslü vizyonuna kadar uzanacak. Bir gün ciğerlerimizin tüm gücüyle bağıracağız ama kimse bizi duymayacak. Sessizliği kucaklayarak yeni dünyaya doğru yolculuğumuza devam edeceğiz.İdealizmin Çöküşü (2001-2010): David, 11 Eylül sonrası orduya katılan o vatansever neslin bir parçasıydı. Irak ve Afganistan'da Teğmen rütbesiyle görev yaptı. Ancak sahada gördüğü şey "kahramanlık" değil, bürokratik pazarlıklardı. Yakaladıkları teröristlerin, politik anlaşmalarla serbest bırakıldığını gördüğünde sistemden koptu. Onun için "Kanun" bitmiş, "Adalet" ihtiyacı başlamıştı.
(2010-2014): Ordudan istifa ettiğinde sivil hayata uyum sağlayamadı. Bir süre alkol ve uykusuzlukla savaştı. Eşi onu terk etti. Hayatın onu yorduğu ve yüzündeki o derin çizgilerin oluştuğu dönem bu zamandı. Ta ki "Servis" onu bulana kadar. Onlar David'e bir silah değil, bir "amaç" verdiler.
Günümüz: Servis, David'in soğukkanlılığını ve detaycılığını fark etti. Ona yeni bir kimlik ve zanaat öğrettiler: Kuyumculuk. Altın eritmek, değerli taşları metalden ayırmak ve antika saatleri tamir etmek... Bu meslek, David'in askerlikten gelen disiplinini kanalize ettiği bir terapiye dönüştü.
Konu: david hampton (Okunma sayısı 1002 defa)