Normal devriyelerime devam ediyordum, stajyer polislere sözümde duruyor ve onlara bir dost-arkadaş gibi davranıyordum. Onların bu süreçte en kolay geçmesi için elimden gelenin en iyisini sergiliyordum, onlar için vaktimi harcıyordum. Normal devriyelerimin stabil ve sakin geçmesi için çabalıyordum, çok fazla aksiyona girip stajyer memurların hata yapmasını engelleyebileceğimi düşünüyordum. Tam tersine SWAT devriyelerinde en yüksek riskte olan olaylara yönelmeye çabalıyor fazlasıyla çatışmaya giriyorduk. Silahtan ve çatışmadan korkmayacak hali almıştım, o kadar kan ve o kadar acı gördüm ki beni korkutmuyordu artık. SWAT devriyesinde bulunduğumuz sırada araçtan haber kanallarına da bakıyorduk. Haber kanallarında gezerken üç yüksek rütbeli memurlarımızdan söz edilmeye başladı
Dominique Webster, Ronald Connecher ve Nathaniel Buckingham.
Tüm SWAT ekibi Downtown bölgesinde toplandı, tüm ekip araçları bölgeyi kapattı. Ara ara sıcak çatışma yaşanıyordu, binadan ateş açılıyor ve karşılık veriliyordu. Dışarından destek olarak gelen kişiler etkisiz hale getirilmişti. SWAT ekibi olarak zırhlı araçları kapının önüne getirmiştik ve plan oluşturmaya başlıyorduk. Yanımda iki teargas bulunuyordu, yılan kamera ile önce içeriyi kolaçan ettim. Kapının önünde dört tane rehine yaralı şekilde yatıyordu, ön kısımda bulunan merdivende beyaz kapşon giyinen elinde "
Deagle" model silahları olan üç kişi bulunuyordu. Üst kata dönen merdivende iki kişi daha vardı. İçerisi genişti ve tam olarak içeride kaç kişi vardı bunun bilgisi elimizde yoktu. Tek bildiğimiz rehinelerin giriş tarafta olduğuydu. Bunun bilgisini dışarıda olan kişilere verdikten sonra üst kattan girmenin daha mantıklı olacağına karar verdik. Ben alt kattan Teargrasları atarak sivilleri çıkartmanın ve daha sonrasında risksiz bir karşı saldırı için bina çıkışlarını tutmanın daha mantıklı olacağı yönündeydim fakat üst kat planı devreye girdi. Merdivenler kuruldu, SWAT ekibi üst taraftan temizleyerek içeri gerecek normal ekipler aşağıdan destek sağlayacaktı. Kalabalık olan gurubun üst katta olduğu yönünde haber almıştık. İçeri giriş sağladığımızda üstümüze yoğun şekilde ateş aldık, ben dahil 28 memur o gece yaralanmıştı. İçerisi kontrol altına alındı ve bir çok silaha el koyuldu. Bu olaydan bir süre sonra ise
Kyle Sherman adında genç bir dedektif,
Temple tarafında bir destek çağrısı açıyor. Şehirde sultan ile gezen silahlı bir gurup mevcut. Destek çağrısını açtıktan kısa süre sonra
Kyle Sherman'nın hayatını kaybettiğini öğreniyorum. Çok bir muhabbetim olmasa bile efendi bir insandı, onun adına üzülmüştüm daha çok gençti.
ASU tarafından araç tespit edilmişti, bölgeye hızlıca ilerliyorduk. Araç
Dillimore üzerinden
Blueberry tarafında doğru ilerliyordu. Olay yerine en yakın ekiptik, hızlıca konuma ilerledik ve Sultan'ı yakaladık. Camdan sarkıp ateş açmaya başladılar, karşı ateş ile karşılık verdik ve araçları hasar alıp yolun ortasında durdu, ekip aracını siper alacak şekilde konumlandırdık ve suçluları etkisiz hale getirdik.
Kyle Sherman için artık bu dünyanın sonuydu, adamları yaralı olarak ele geçirdik fakat bu neyi değiştirecekti ki? Onca acı, onca şey artık iyice yıpratmıştı beni ve dayanılmaz bir hal almıştı. Polis memurları sosyal yaşantısını unutuyormuş, bu doğru. Git gide daha fazla robotlaşmaya başlıyorsun, hayatın monoton bir yaşantıya dönüyor. Sabah kalk üniformanı giy brifing katıl ve sahaya çık, sahada sokaklar arsında gez ve hep aynı muhabbetleri kur yapmacık ve samimi olmayan cümleler. Sokaklarda olan insanlar bir zaman sonra sana karşı garip bakmaya başlıyor, etrafta gezen bir zombi sürüsü gibi gezen polisler. Agresifleşmeye başlamıştım nedensizce, insanlara ve memur arkadaşlarıma karşı tutumum değişmişti. Neden olduğunu bilmiyordum, kendimde bir değişme gözlemliyordum fakat bu şeyin farkında değildim. Siviller ile sebepsiz kavgalara giriyor ve onlara zarar veriyordum. Saha görevinde bir olay yokken bile tehlikeli araç sürüşleri yapıyor, yanımda olan memurun canını tehlikeye atıyordum. Tüm bunları neden yaptığımı bilmiyordum. Belki aynı geçen hayatımdan sıkılmıştım, belki sağlıksal problemlerim vardı. Bu şey neyse işi doktora dayanıyordu, doktora gittim ve doktorun koymuş olduğu teşhis beyin tümörü olduğum yöndeydi. Bu Tümör beni agresifleştiriyor ve yapmamam gereken şeyler yaptırıyordu. Uzun bir tedavi süreci vardı ve ameliyat olmam gerekecekti. Mesleğe devam etmeye çalıştım, son dönemim olan yeni Stajyerlerin mezuniyet kutlamasına katıldım.
Görevi bıraktım ve şehir dışına çıktım, sonrası sıkıcı tedavi süreci ile geçti. Vice şehrine geri döndüğümde bomba gibiydim, fakat o sağlıksız dönemde yapmış olduğum psikopatça şeylerden hoşlandığımı fark ettim. Artık hasta değildim fakat aynı şekilde bu sefer özgür ve kendi iradem ile kendi hayatımı yaşıyordum. Şehire yeniden gelmiştim peki polis departmanına tekrardan girebilecek miydim? Evet fakat bu uzun bir süreçten sonra oldu, bu süreçte
Burnout'un yeniden açıldığını fark edip sürekli
Burnout ve sahilde olan
GYM arası mekik dokuyordum.
Edward Hunty ile tanışmıştım
Burnout üyelerinden, ya kahve içiyordum yada arabalardan laflıyorduk. Bana karşı kötü bir tavrı yoktu, oldukça iyi bir arkadaştı. Burnout ekibi ile az çok muhabbetim oluştuktan sonra tekrardan beni departmana çağırdılar, tekrardan görev iadesi yapılmıştı.
Eğitim sürecini tek nerdeyse tek başıma tamamladığım, onu kısa kollu yapmış olduğum stajyer şimdi Kıdemli Memur olmuştu.
Ryan Wade gerçekten iyi eğitmişim ki saygısını yetirmemiş ve o günleri unutmamış.
Ryan Wade gerçekten kaliteli bir memur olmuş, bu durum beni duygulandırdı. Bu kadar güzel eğitim almış ve benden sonrada kendini geliştirmeyi başarmış bir öğrencimi görmek beni gururlandırıyordu. Başta vermiş olduğum sözün şimdi karşılığını alıyordum çünkü
Ryan Wade'de öğrencilerine aynı şekilde davranacak ve o kişileride bu şekilde kişilerin eğitilmesi için kullanacaktı. Kendi devriyem sırasında bir Elegy ile karşılaşıyorum, sürücüsü
Chloe Reaper. Yanında
Megan Snow oturuyor. Bir polis durdurmasında durdurulmuşlar, sadece standart bir kontrol. Destek için yanlarına geldiğimizde kontağı açıp kaçmaya başlıyorlar, bu kovalamacada bir polis aracı
East Beach üst geçitten aşağıya HWY üzerine uçuyor. Elegy takibini bırakıp kaza yapan ekip ile ilgilendik ve hastaneye kaldırdık. Hastanede memurların tedavisi yapılırken, hastaneye yolcu koltuğunda olan
Megan Snow geldi. Kaza yapmışlardı onlarda, şansa bak.
Megan Snow ile dostluğumuz hastanede başladı, zeki bir kızdı. PD içinde aynı dönemden mezun olduğum kişilerin götü fazlasıyla kalkmıştı, çoğu kişinin birbirine saygısı dahi kalmamıştı. Ben yeni düzen için dostluk aşılamaya çalışsam bile herkes
Dominique Webster, Mason Moris Mitchell (3M), Sebastian Arbesbach'e dönüşmüştü. Hepsi birer canavar gibiydi, bir birinin açığını kovalayan kişilere dönüşmüştü. Bu kadar polislik hırsı belki fazla mesaiden kafalarının yanmasından kaynaklıydı, benim düşüncem belliydi. Benim yolumda belliydi. Görevime devam edeceğim ve eski dostlarımı silip onları
Mason Moris Mitchell'ın yerine koyup hayal edeceğim. Apolet yönetmeliğinden bahsediyorlar, ben kime saygısızlık yaptım?
Irina Petrova'ya mı, araba sürmeyi bilmeyen birisini ECHO yapacak kadar salak bir departman kadrosunun bir parçası olan sikik bir sistem içinde gözleri kör olmuş ve robotlaşmış polislerin içinde durmaya pek niyetim yok gibiydi, adalet mi? Adaletten bahseden bir kişi bahsetmesin bana çünkü insanların ceza alması için elinden geleni yapan, fakir ve güçsüz adamı ezip. Güçlü ve zengin adamın yanında olup yolsuzluk yapan bir adalet düzeninde belediye başkanı
Kasparov'un karısıysa eğer, bu düzende kimse polis departmanında olan adaletten bahsetmesin. Polis memuru muydum ben? Evet, hemde artık çok farklı bir polis memuru. Güçlendirici kullanan kişileri durdurup araçlarına el koymak yerine, yanlarında çakar yakıp uyarıyor ve onlara bunu şehir içinde yapmaması gerektiğini söylüyordum.
Ronald Livingston ile dostluk kurmuştum, ona elimden geldiğimce görev başındayken yardımcı oluyordum fakat bu kötü bir yolsuzluk değil, sadece hevesli yarışmak isteyen gençlerin önünü açıyordum. Şehirde her yerde geziyordum, koru ve hizmet et! Evet, Koruyor ve hizmet ediyordum artık tam anlamıyla, şehirde olan herkese eşit muamele yapmıyordum. Şehirde en eskisininde eskisini tanıyordum, kimin ne sik ile uğraştığını az çok biliyorum. İllegal düzende, illegal bir polis memuru mu oluyordum, bence hayır. Beni bu şekilde yönlendiren başta kendi egolu arkadaşlarım oldu, gereken saygıyı almadığımı düşündüm. Apolet insanı bu kadar değiştiriyor mu? Gerçek bir polis memurunu anlatıyorum şimdi,
Vicewood yazısının üst tarafında olan malikanede silahlı çatışma çıkıyor, telsizden anons ediliyor ve bölgeye hızlıca gidiyorum. SMG silahımı aracın bagajından alıyor ve olayın içine dahil oluyorum. Silahlı iki kişi düşürüldükten sonra bölge taraması yapıldı. Bölgeye silahlı saldırıyı başlatanların üç kişinin siyah bir
Huntley bindiklerini söylediler.
Takım elbise varmış üstlerinde yüzünde maske bulunuyormuş. Telsizden bu bilgileri geçtikten sonra
Commerce'ye doğru yola koyuldum
Ryan Wade Kasparov adamlarının bulunduğu
Huntley'yi Commerce tarafında çevirmiş, '66 Prosedürü için beklemede. Aracın içinde olan aptal
ermeniler salak saçma konuşuyor, sataşmaya çalışıyor.
Bu aracın içinde olan adamalar, rozet numaramızı ve ismimizi sordu. Telefonla, telefonlarında kayıtlı olan
Ronald Connecher'ı aradılar. Teğmen işi gücü bırakıp bunların ayaklarına geliyor, biz arasak ve olay söylesek kapat telefonu işim var diyerek kapatan adam
kasparov köpeklerinin telefonuna koşa koşa geliyor. İşin garip tarafı
delta devriyesinde olan birileri bir suçluyu vurmuş ve araçlarına almışlar, biz orada '66 prosedürüne girecekken bize yaralı adamı bırakıp bunu hastaneye götürürsünüz diyerek gidiyor. Tanrım, tam bir çöplük olmuş departman. Benim kullanmış olduğum ekip aracınını içinde olan memurla birlikte hastaneye gönderdim,
Wade ile bölgede kaldık ve
Teğmen'in gelmesini bekliyoruz.
Teğmen geldi, bölgeye geldiğinde sorunun ne olduğunu sordu. Fakat bu geçiştirici bir soruydu, soru bile değildi. Kendisi ne döndüğünü az çok biliyordu, '66 sonucunda o araçtan çıkacak silahları ve yakalanan isimlerin
kasparov'un üst kadrosundan kişiler olduğunu da biliyordu.
Kasparovdan rüşvet alan insanlar şimdi köpeği olarak aynı kişilerle çalışmaya devam ediyor. Eğer orada '66 uygulayıp destek ekip ile birlikte onları almamıza izin verseydi büyük ihtimalle
Kasparov tarafından başı ağrıyacaktı. Biraz gerginlik oldu, teğmenin vermiş olduğu emirlere uymadım. Bölgeyi terk etmedim fakat en sonunda aklım başıma geldi ve kolayca bu işi bırakmamak için hastaneye bize bıraktıkları adamın yanına gittik. Bu olaylardan sonra
Megan Snow ile görüşme ayarladım, onun ile konuşup bana yardımcı olup olamayacağını sordum. Yardımcı olacağını söyledi, bu olayların peşini bırakmadım sürekli bir açığını aramaya çalışıyordum. Eski ve tecrübeli memurlardan yardım almaya çalışıyordum, onlara durumu söylüyordum. Bu olay ile tek uğraşan bendim,
Stanislav Zubarev ile konuyu detaylı olarak konuştuğumda bana taşaklarımın yetemeyeceğini ve bu konuda bana yardımcı olamayacağını söyledi. O bir Teğmendi, ben ise kıdemli bir memur bile değildim.
Matthew Neustadter ve
Ronald Connecher arka arkaya telefonlar ile beni aradılar, o gün
Megan Snow ile bu kirli işleri konuşuyorduk. Önce Matthew Neustadter aradı ve görevde neden olmadığımı ve kimden izin aldığımı sordu. Hastaneye gittiğimi ve şehir dışında olduğumu söyledim. Aradan beş dakika bile geçmemişti
Ronald Connecher aradı ve konuyu
Matthew Neustadter'a bağlayıp IA ofisinde beni beklediklerini söylediler. Kos kocaman SWAT komutanı
Ronald Connecher, iki teğmen bana karşı oyun oynuyorlardı resmen. IA ofisine gittim, hiç özlememiştim ofisi. Ofisi özlediğim zamanlar
Mary Wilson'un IA sorumlusu olduğu zamanlardı. IA ile alakası olmayan
Ronald Conncher'ın masanın başında oturup ahkam kesmesini beklemiyordum. Ağzımı bıçak açmıyordu, sakin ve tedbirli davranmaya özen gösteriyordum. Görevden uzaklaştırıldım, göreve yeniden geri geldiğimde ise bu sefer Çavuşununda amına koydum, Teğmenininde, Apolet yönetmeliği kimin umrundaydı ki, Kendi dönemimden olan
Henry Caulfield Çavuş olmuştu, basit bir olaydan dolayı odasına çağırdı ve azarlamaya başladı. Alaycı bir tavır alarak konuşuyor ve akıllıca cevaplar vermeye çalışıyordum.
Matthew Neustadter'ı aradı ve Teğmen odaya geldi, Teğmenin yüzüne karşı küfür ettim. Buna gerçekten değdi, beni bir gün boyunca kodese tıktılar.
Timur Aferdita sabah saatlerinde kodese geldi, "Gian çıkıyoruz, seni yeni hayatının başlangıcına götürüyorum." Dışarı çıktım artık bir polis memuru değildim, aklımda bir iş vardı. Bu iş
Ronald Conncher ile uğraşmaktı. Bunun için
Megan Snow ile iletişim halinde oldum.
Megan beni
Jax adlı biri ile tanıştırdı,
JAX REAPER.
Megan'ı sevdiği her halinden belliydi, fazla atik biriydi tam bir
drill boy.
Jax planların içine fazla girmemeye çalışıyordu, genel olarak
Megan ile çalışıyordum.
Ronald Connecher'ı takip ettiriyordum, onun yanında olmasını sağlıyordum. Ayrıca bana sivildeyken
Ryan Wade'de yardımcı oluyordu.
Veritabanından Ronald Conncher'ın konuştuğu her kişiyi araştırtıyordum, onu ondan daha iyi tanımaya çalışıyordum. Tüm bu olaylar dönerken parasız kaldığımı fark ettim.
Megan bana tamirhanede çalışabileceğimi söyledi, onun
Burnout içinde çalıştığını bilmiyordum. Benim
Burnout bünyesine girmeme vesile olan kişi
Megan Snow. Tamirhane için belge gerekiyordu, bunun parasını hiç düşünmeden verdi. Tam tamına on bin dolar.
Burnout sadece bir tamirhane değildi, içinde bir aile bulunuyordu. Farklı ve renkli yüzler vardı, sıcak kanlı insanlar ile dolu insanlar. Sadece tamirhaneden para kazanıp bu parayı
Ronald Connecher'ı bitirmek için kullanıcaktım. Yaşama arzum bu yöndeydi, sadece onun bozmuş olduğu sistemi düzeltmek.
Burnout ile benim pek bir ilgim yoktu, fakat zamanla olmaya başladı. Sevdiğim bir aracım vardı,
Honda EG6. Bu araç bazılarının ilgisini çekmişti özellikle KD'nin. Kylan Drake bu garajı tekrardan açmış ve başına geçmişti. Eski gücü yerinde mi bunu zaman gösterecekti.
Kylan Drake bana
Kanjozoku kültüründen ve bunu şehir içinde yansıtacaklarından bahsetti. Biraz vakit öldürmek adına eğlence hiç fena olmazdı.
Burnout içinde bulunduğum vakit boyunca
Edward Hunt, Brian Dixon, Roberth Parker, Panam Panthera, John Hill, Mia Von, Lina Pamela, Blake Goldberg, Kevin Berkly, Julia Vasilyeva, Polina Popov, Jadon Jenkins, JAX REPAER, Megan Snow, Chloe Reaper, West Taylor, Nava Hardwell, Geralth Whitley ve aklıma gelmeyen diğerleri ile arkadaşlık kurmaya başladım. Bu arkadaşlığının kardeşliğe döneceğini bilmiyordum. Kültür ve ortama alıştıktan sonra
Ronald Connecher'ın peşinden koşma isteğimde giderek bitmişti. Aklımda öyle bir plan vardı ki, bu planı ilmik ilmik dokumaya başlamıştım bile. Garaj içinde yarışlar düzenleniyor ve bu etkinliklere katılmaya çalışıyordum, eğlenmek için fazla birşey yapmaya gerek yoktu. Bu isimler ile birlikte olduğumda eğlence kendiliğinden geliyordu.
Vinnie Dark ile bir süre sonra tanıştım, kendisi illegal işlerden sorumluydu
Street Soldier diyorlardı. Ona bazı alanlar hakkında bilgi veriyordum, bir birimiz ile bilgi alışverişinde bulunuyorduk.
Vinnie Dark ne kadar iyi ne kadar kötü bilmiyordum fakat bana bu işleri öğretecek kişi olduğunu biliyordum. Garaj içinde ya
Jax yada
Dark ile takılıyordum.
Mia Von kendisi drift kreliçesi,
Alessi Poltanov adlı biri ile tanışmış ve bizimle birlikte durması için garaja davet etmiş.
Alessi çok tatlı bir yüz ifadesi vardı, başında kovboy şapkası ona çok daha tatlılık katıyordu.
Alessi'ye özel olarak ilgi duyuyordum, her işini yapmaya özen gösteriyordum.
KD ile
Alessi'yi tanıştırdım ve onu kendi ailemden bir parça haline getirmiş oldum. Kos kocaman bir ailem var, bir isim daha ailemin içine eklenmiş oldu. Aradan bir süre geçti, ofiste toplantı olduğu sırada
Alessi telsizden yardım çağrısında bulundu, telsizden gelen sesi duyuyordum ve masadan kalkmak için izin istedim. İzin almamıştım, toplantı bittiğinde bölgeye gittim fakat bölgeye gittiğimde bizimkilerin yaralı olduğunu gördüm. Doğrudan bizimkileri alıp ofise ve otel odasına götürdük.
Alessi'nin bacağında olan kuş saçmalarını çıkarttım ve bacağında olan kanamaya müdahalede bulundum. Bu gecenin sonunda birşey olacağını biliyordum, bir savaş çıkacak gibiydi, fakat savaş falan çıkmadı. Ertesi gününe geldiğimizde ofiste toplantı olduğunu söyledi ve tüm garaj üyelerini ofis içinde topladı. Gokart pistine inmiştik.
Chachi Young, Kylan Drake ve Jax Repaer garajda olan ve o olayla ilgisi olan
Valentino Maximilano'yu öldürdüler,
Alessi'yi ise yaraladılar.
Lavinia Panciera o gün
KD'nin ani kararı ile
KD'nin mermisinden çıkan mermi ile öldürüldü. Bu hareket
Kylan Drake'in yapmış olduğu çok büyük hatalardan biri olmuş oldu.
Lavinia Panciera, Edward Hunt'ın sevgilisiydi bu olay
Edward'ı çok büyük derecede etkilemişti. Bu olaylardan sonra genel olarak garaj iki parçaya ayrılmıştı.
KD'nin tarafında olanlar ve onun yaptığı bu kararı sorgulayanlar,
Geralth Whitley dağılan ekibi bir arada tutmak için o gecenin ilerleyen saatlerinde
Ghost Tower'ın üst tarafında olan Arco del oeste tepesine KD'nin kararını sorgulayan kişileri çağırdı. Hepimizi dinledi, ortam gergindi. Ben birçok arkadaşımı kaybettim, ölümlere en yakın kişi olarak soğuk kanlılığımı koruyacak biriydim fakat bu olaylar beni derinden etkilemişti.
Alessi daha
Burnout'a yeni dahil olmuştu, onun için bu mermi bana atılmış gibi oldu. Bu olaylardan sonra
Alessi'nin üstüne daha çok düşmeye başlamıştım, sürekli onun yanımda olmasını istiyordum. Bu gerginlikler o gece sürekli devam etti,
Tierra Robada bölgesinde bulunan bir evde ekipçe kalmaya başladık. Çocuklar et almaya gitmişti, güzelce karnımızı doyurmak için ateş yakıp mangal yaptık. Yemeği yedikten sonra
Vinnie Dark ile telefondan konuştum, beni
Blueberry tarafına çağırdı. Sonra araca bindiğimde hiç dinlemeden
Street Soldier ekibinin yanına doğru sürmeye başladı. Ne yapacağımı bilmiyordum,
Dark samimi olduğum kişilerden biriydi fakat o durumda izlediği şey hiç uygun değildi.
Street Soldier ekibi
Temple benzinlikte bizi bekliyormuş, yanlarına gittiğimde bölgeye geçmek için hazır olduklarını söylediler. Bir çatışma mı çıkacaktı? Buna izin vermeyecektim, telefonumu almışlardı fakat market'e giderek telefondan
Brian'a telefon ettim. Bölgeyi terk etmelerini istemiştim, bir gerginliğin şehirden uzak kasabada gerçekleşmesini istemiyordum, orada kızlarda bulunuyordu. Biran kızları yollamış, sadece erkekler kalmıştı. İlk gerginlik
Japon bir orospu çocuğun,
Kevin Berkly'e saldırmasıyla çıktı. Daha sonradan
Geralth Whitley gelip olayı bastırmıştı. Garaja geri dönüyordu ekip,
Street Soldier'ın baskısı ile değil, orayı kimseye bırakmamak ve ben buradayım demek için. O gün orada sert yapan orospu çocuğunu,
Chachi Young infaz etmiş ve garaja getirip ölüsünü sergilemişti. Kim bu
Chachi Young? Araştırdım eski bir askermiş,
KD'nin sağ kolu diyebiliriz. Tüm olumsuzluklar içinde garajın üstünden kara dumanlar hiç eksik olmadı.
Alessi bir kumarhane açmıştı ve boş zamanlarımda oraya gidiyordum takılmaya.
Kasparov kumarhaneye çökünce kız tekrardan kapatmak zorunda kalmıştı. Günler geçtikçe düzeliyor gibi olduk, herşey yoluna giriyor gibi oldu.
Alessi ile yakınlaşmaya başladım, onu seviyordum.
Alessi ile sevgiliydim, garajda olanlara bunu pek duyurmadık. Kimsecikler bilmiyordu, bilmesinede gerek yoktu.
Betty'den sonra ilk defa birine bu kadar bağlanmıştım, içimde bir korku vardı
Betty'de rus,
Alessi'de rus,
Giancarlo'nun bu ruslardan çektiği neydi?
KD işleri ilerletmeye başladı, atak dönemine geçmek istedi.
Main Street tarafında bir Pawnshop açtı, bu Pawnshop'un yetkisi
Jax, Marcus ve
bana aitti. Vice şehirinde bulunan ne kadar yapılanma varsa hepsiyle ittifak oluşturmaya çalışıyorduk, ne kadar iş yaparsak o kadar kazanç sağlayacaktı bize. Bazı işlerimizde maddi zararı önemsemiyorduk, soygun işleri için
Pawnshop için gelen malları J
aponya sevkiyatı olarak ayarladık, bir süre
Japonyaya gittim,
Japonyada elektronik eşyaları, silah parçaları ile değiştirdim. Şehire bir konteyner içinde soktum bu silah parçalarını, böylece
Deagle ve AK tarzı güçlü silahlara erişimimiz olmuş oldu. Geldiğimde
Jax piyasada yoktu,
Marcus da öyle.
Pawnshop tamamen bana kalmıştı-...
Burnout içinde sorun eksik olmuyordu ki, sürekli farklı bir sorun patlak veriyordu.
Geralth Whitley bu ekip için çok önemli biriydi,
KD'nin olmadığı zamanlar
Burnout ekibini yönlendiren kişi olmuştu. Ortamda olan düzeni sağlıyor ve ekipte olanlara yardımcı olmaya çalışıyordu. Sözü sadece bize değil, dışarıda olanlarada geçiyordu. Bazı örgütlenmeleri sadece duruşu kudurtmaya yetiyordu ki sırf bu olay onun ölümüne neden olan etkenlerden olmuştu.
Castucci konağına kaçırılan
Pakrad Kasparov için çağırılan
Geralth Whitley ve
Geralth'ın çağırdığı
Brian Dixon, I
dlewood, Kasparov ve Valachi adamlarının binayı basmasıyla yaralı şekilde kaçırılıyor, içlerinde
Castucci üyelerininde olduğu havuza konuluyorlar.
Geralth Whitley öldürüldükten sonra garajda taşlar yeniden dağıtılıyor,
Geralth Whitley'ın ölmesiyle kaçanlar veya taraf değiştirenler oldu. Benim omuzlarımda dünyanın yükü birikmiş durumda, garaj bir pazılın parçaları gibi dağıdı. Şimdi bu sonsuz parçadan oluşan pazılı toplama görevi garajda kalanlara düştü, ya bu parçaları toplayacak ve pazılın neye benzediğini göreceğiz yada-...
Alessi'yi bu olaydan uzak tutmaya çalışacağım ve gerekirse kendimi feda edeceğim.
Konu: Christopher Leonardo Giancarlo (Okunma sayısı 1498 defa)
Tal2Easy,
volooloo,
Justice,
