Konu: panucci's story | all in bread. (Okunma sayısı 478 defa)

tanerto · 15.07.1961

Yaşam mücadelesi, emek biraz da para...
Aslında tüm hikayeyi anlayabilmemiz için Panucci'nin 20'li yaşlarına gitmemiz gerekiyor.[/b]

zzzzzzPanucci & Venturas Celtics
zzzzzzparıldayan kariyer, para hırsı.

zzzzzzPanucci yirmilerinde ve Venturas Celtics'in parlayan yıldızı. Gelecek mi? Fazlasıyla... Avrupa kapıları kendisine açık görünüyor,
zzzzzzyorumcular onu Serie A'ya bile yakıştırıyordu.

zzzzzzIşıklar üzerindeyken gece yarısı mesajları başladı. "kimse anlamaz" "hayatın kurtulur" diyen ağızlar...

zzzzzzÖnce küçük bir hata, ardından skor en sonunda da şampiyonluk mücadelesini etkileyen hatalar... Para mı? Fazlasıyla kazandı.

zzzzzzKuponlar büyüdü, sesler sertleşti ve paranın rengi koyulaştı.

zzzzzzPanucci oyunun kontrolünü kaybettiğini fark etti, çok geçti; maç bitmiş, kameralar kapanmış ve çeşitli dosyalarda adı geçmeye başlamıştı.

zzzzzzKale arkasında ismi haykırılan, eller patlanana kadar alkışlanan bu adam artık parmaklıklar arkasındaydı.

Venturas geceleri & masalar. zzz

Hapis kapısından çıktığında Panucci artık o eski çocuk değildi. Bahis dosyası siciline çakılı kalmıştı, ama asıl cezasını içeride değil, dışarıda çekti. zzzzzz
Venturas casinolarında geceleri sabahlara bağladı; rulet masaları onu ismiyle tanır, krupiyeler göz ucuyla selamlardı.zzzzzz
Kazandığını sandığı her el, aslında kaybın bir provasıydı. Sahada alın teriyle, refleksle, cesaretle kazandığı ne varsa;zzzzzz
primler, imza paraları, hayaller… hepsi masalarda eridi gitti. Zamanla kumar bir eğlence olmaktan çıktı, alışkanlığa;zzzzzz
alışkanlık takıntıya, takıntı da onu yavaş yavaş içinden kemiren bir bataklığa dönüştü.zzzzzz

Kumar masaları en sonunda Panucci’yi tükürdü. Para bitti, yüz eskidi, kapılar bir bir kapandı. Venturas geceleri onuzzzzzz
artık ismiyle değil, borçla hatırlıyordu. Gündüzleri görünmez olmaya çalıştı; sessiz, erken saatlerde, kimsenin bakmadığı bir iş aradı.zzzzzz
Fırın o zaman çıktı karşısına. Hamurla uğraşmak kafayı susturuyordu, ekmek sabır istiyordu, masa gibi bağırmıyordu.zzzzzz
Sabahın dördünde açılan kapılar, gecenin karanlığını siliyordu sanki. Panucci için fırın, kurtuluş değildi belki ama en azındanzzzzzz
kaybettiği şeyleri saymadan yaşayabildiği tek yerdi.zzzzzz

zzzzzzbaşlangıç(!) ve bitiş.
zzzzzztefeciler ile ilk temas.

zzzzzzFırını kuracak para yoktu, banka kapıları yüzüne kapanmıştı; adı hâlâ dosyalarda kirli duruyordu. Geceleri eski alışkanlıklar dürtüyor, kumar masalarının ışığı uzaktan göz zzzzzzkırpıyordu. Tam o sırada, Venturas’ta borçsuz dolaşan adam kalmadığını fark etti — ve bazı yüzlerin her zaman çözümle geldiğini.

zzzzzzİlk parayı getiren Marco “Knuckles” Vega’ydı; gülümserken bile elinin sertliği belliydi. Yanında hep Leo Grimes dolaşırdı, sessiz, defter tutan tip — asıl hesabı o yapardı. zzzzzz

zzzzzz“Ayağa kalkarsın Paolo,” dediler, “biz buradayız.” O parayla fırın açıldı, tabela asıldı, umut yine tezgâha dizildi.

zzzzzzAma faiz geceleri çalışıyordu; Panucci daha hamuru yoğururken borç kabarmıştı bile. İlk ay Leo kasaya baktı, ikinci ay Marco arka kapıyı kilitledi, üçüncüde dükkânı zzzzzzkomple boşalttılar.

zzzzzzFırın, Panucci’nin elinden çıktığı gibi yine onların oldu. Bu sefer mesele para değildi artık; Paolo Panucci, oyuna girdiğini ve oyunun kurallarını onların yazdığını net zzzzzzanlamıştı.

tanerto · 15.07.1961

Alıntı yapılan: konsept

Bu hikâye, Paolo Panucci’nin yükselişten düşüşe savrulan hayatını merkezine alıyor; kumara duyduğu merakın nasıl bir alışkanlığa, alışkanlığın da hayatta kalma refleksiyle iç içe geçmiş bir bağımlılığa dönüştüğünü anlatıyor. Sportif başarıyla kazanılan her şeyin yavaş yavaş masalarda eridiği, yokluğun onu adım adım yasa dışı çevrelere ittiği bir çizgide ilerliyor.

Panucci’nin bu dünyadaki varoluşu planlı ya da önceden yazılmış değil; hikâye, anlık kararların, yanlış zamanda verilen tepkilerin ve şartların zorladığı seçimlerin sonucu olarak şekilleniyor. Her adım, bir öncekinden bağımsız gibi görünse de, onu aynı karanlığa biraz daha yaklaştırıyor. Bu anlatı, kontrolün yitirildiği anda hayatın nasıl kendi kurallarıyla ilerlemeye başladığını gözler önüne seriyor.