Amerika’da Gerçekçi Rol Kültürü - Çok Amaçlı Rehber

[semiz]

@shiosai fazla dürüst bir yazı olmuş kardeşim )

[guilt trippin]

spontane takılın

[semiz]

Gitmeden bi hapishane ve detaylı bir teenager, çeteci, beyaz amerikan alt-orta sınıf, redneck, beyaz üstünlükçü (skinhead) rehberi gelecek ve temelli olarak SA:MP TR'de okkalı bir jübile yapacağım

[semiz]

GENEL ROL KALİTESİ VE GERÇEKÇİLİK REHBERİ

Arkadaşlar, mevcut rol anlayışımızda ciddi hatalar var. Rehberi dikkatlice inceleyin ve rastgele map/skin kullanımını bırakın. Bu durum hem rol kalitesini düşürüyor hem de ortamın ciddiyetini bozuyor.

⸻

1) KONSEPT SEÇİMİ (ABD ODAKLI ROLLER)

ABD’de rol yapıyorsanız, konseptiniz buna uygun olmalı.

Gerçekçi seçenekler:
   •   Güney Asya kökenli gruplar (Hint, Bangladeş vb.)
   •   Filipin kökenli yapılar
   •   İtalyan-Amerikan gruplar (günümüzde daha çok düşük profilli)
   •   Meksika kökenli sokak çeteleri (arka planda Sureño/Norteño bağlantısı olabilir)
   •   Siyahi sokak çeteleri
   •   Asya kökenli sokak yapılanmaları (örneğin Asian Boyz tarzı)
   •   İrlanda veya Çin kökenli Amerikan suç grupları

Avrupa kökenli suç grupları (Yunan, Bulgar, Sırp, Hırvat, Arnavut) için ABD, günümüzde öncelikli faaliyet alanı değildir. Bu gruplar ağırlıklı olarak Avrupa’da konumlanır.

Dışarıdan gelip ABD’de yapı kurmak:
   •   Vize açısından zor
   •   Süreklilik açısından gerçek dışı
   •   Rol açısından zayıf bir temel

Bu tür konseptlerden kaçınılmalıdır.

⸻

2) AGRESİF ROL VE DAVRANIŞ

Gerçek hayatta:
   •   İnsanlar sürekli kavga etmez
   •   En küçük tartışma fiziksel şiddete dönmez

ABD gibi ülkelerde:
   •   Fiziksel temas bile hukuki sonuç doğurabilir
   •   Basit bir itme eylemi dahi “assault” kapsamında değerlendirilebilir

Bu yüzden:
   •   Sürekli kavga çıkaran
   •   Silaha hemen başvuran
   •   Her tartışmayı şiddete çeviren roller gerçek dışıdır

Agresif rol anlayışınızı törpüleyin.

⸻

3) GERÇEK HAYAT GÖZLEMİ (ŞAHSİ SAHA DAVRANIŞI)

Farklı ülkelerden gelen insanlarla yapılan gözlemlerim şunu gösteriyor:
   •   Günlük hayatta insanlar daha kontrollü
   •   Tartışmalar çoğunlukla sözlü seviyede kalır
   •   Şiddet, istisnai bir durumdur

Bu denge rolünüze yansıtılmalıdır.

⸻

4) KIYAFET VE GÖRÜNÜM

En sık yapılan hatalardan biri:
   •   Gereksiz marka kullanımı (Gucci, Prada vb.)
   •   Karakterle uyumsuz lüks giyim

Gerçekçi yaklaşım:
   •   Sokak seviyesi karakter → basic ve sade giyim
   •   Orta seviye karakter → temiz ve şık ama abartısız
   •   Üst seviye karakter → duruma göre kaliteli ama dikkat çekmeyen

Unutmayın: Para gösterilmez, hissettirilir.

⸻

5) İLLEGAL ROLLER VE OPERASYON MANTIĞI

Eski tarz:
   •   50 araçlık konvoylar
   •   Açık açık silah/uyuşturucu ticareti

Günümüz gerçekliği:
   •   Küçük ölçekli operasyonlar
   •   Hücre tipi organizasyon
   •   Minimum dikkat çekme

Örnek sistem:
   •   Legal bir işletme (örn. çamaşırhane)
   •   Mal teslimi = gündelik işlem gibi gösterilir
   •   Para transferi = dolaylı ve dikkat çekmeden yapılır

Rolünüz:
   •   Büyük değil, akıllı olmalı

⸻

6) PARA ALGISI

ABD’de para önemlidir.
   •   Küçük meblağlar bile değer taşır
   •   Sokak seviyesinde dönen işler genellikle düşük bütçelidir
   •   Büyük paralar nadir ve risklidir

Rol yaparken:
   •   Abartılı para akışlarından kaçının
   •   Küçük ama sürdürülebilir kazançlara odaklanın

⸻

7) MODERN MAFYA GERÇEKLİĞİ

Günümüzde klasik mafya yapıları ciddi şekilde zayıflamıştır.

Özellikle:
   •   RICO yasaları
   •   Federal soruşturmalar
   •   Sürekli denetim

Sonuç:
   •   Büyük yapılar küçülmüştür
   •   Birçok grup küçük hücreler halinde çalışır
   •   Bazı yapılar sokak çetesine yakın seviyeye inmiştir

Bu gerçeklik rolünüze yansıtılmalıdır.

⸻

KARAKTER MANTIĞI VE ENTEGRASYON

ABD’de rol yapan bir karakter:
   •   ABD kültürüne entegre olmalıdır
   •   Bulunduğu çevreye uyum sağlamalıdır

Şu kabul edilmelidir:
   •   “Dışarıdan geldim, kendi kültürümle takılıyorum” mantığı sürdürülebilir değildir

Asimilasyon değil ama:
   •   Adaptasyon şarttır

Aksi durumda kurulan yapı zayıf kalır.

⸻

SONUÇ
   •   Abartıyı bırakın
   •   Gerçekçiliğe yönelin
   •   Agresyonu azaltın
   •   Küçük ama mantıklı oynayın

Rol kalitesini yükselten şey büyüklük değil, tutarlılıktır.

Sorusu olan yazabilir. Daha kapsamlı konsept rehberi ileride paylaşılacaktır.

[semiz]

Şuan Güney Afrika - Cape Town'dayım. Buraya dil okulu ve seyahat için geldim Aralık ayından bu yana yurt dışındaydım. 77 milletten insanla tanışıp sohbet etme fırsatım oldu. Kısacası diyorum ki: Bu kardeşinizin rehberini ciddiye alın ve Ramiz Karaeski rollerini elinizin tersiyle itin. Bu tür Bingöllü Kenan rolü yapan adamları platformdan ve çevrenizden dışlayın. Çünkü kafaya vura vura anlatmak zorundayız. Buraya güzel bir manzara fotoğrafı bırakıyorum.



Esen kalın dostlar

[Aytuk]

yahudi yapabilir miyiz semiz

[semiz]

yahudi yapabilir miyiz semiz

Piyasaya yön veren zaten Yahudiler dayı oğlu, sen üstüne alınma 😘

[lurkeen]

iki afrikaya gittin sağda solda rehberlik yapıyorsun

[illegal dostu sukut]

Şuan Güney Afrika - Cape Town'dayım. Buraya dil okulu ve seyahat için geldim Aralık ayından bu yana yurt dışındaydım. 77 milletten insanla tanışıp sohbet etme fırsatım oldu. Kısacası diyorum ki: Bu kardeşinizin rehberini ciddiye alın ve Ramiz Karaeski rollerini elinizin tersiyle itin. Bu tür Bingöllü Kenan rolü yapan adamları platformdan ve çevrenizden dışlayın. Çünkü kafaya vura vura anlatmak zorundayız. Buraya güzel bir manzara fotoğrafı bırakıyorum.



Esen kalın dostlar

benim bildigim afirkada yesillik ormkan falan yok bu yapılarda olmaz derme catma ev olur kurak arazi olur sen neyin pesindesin ben anlamadım dostum.... senin yaptığın rehberden hayır gelmez kardes ben bnu anladım

[semiz]

Ömürlük Karakter Yaratmak: Rol Yapma Sanatında Kalıcı İzler Bırakmak
Rol yapma (RP) dünyasında kendimi bildim bileli dirsek çürütmüş bir oyuncu olarak, bu kültürden gerçekten zevk alabilmeniz için size tek bir altın tavsiye vereceğim: Konsept, kültür gibi detayları bir kenara bırakın ve kendinize ömürlük bir karakter yaratın.
"Birlik kapandı, hemen Name Change (isim değiştirme) atıp yeni bir çara geçeyim" mantığını unutun. Yapmanız gereken şey son derece basit: Oyuna girin, canlandırmak istediğiniz temel felsefeyi düşünün (ben genellikle beyaz üstünlükçü "white trash" karakterleri tercih ederim) ve kararınızı verdikten sonra karakterinizi sıfırdan, hiçbir şeyi olmadan var edin.
Benim ilk açtığım karakterler genellikle çulsuz, mavi yakalı işlerde çalışan, alt tabakadan, hayattan büyük beklentileri olmayan ve sistemin çarkları arasında sıkışıp kalmış figürlerdir.
Ego Gütmemek ve Kaybetmekten Korkmamak
Size somut bir örnek vereyim: 2024 yılında Ruggiero Suç Ailesi bünyesinde canlandırdığım Johnny Pandolfo adında bir karakterim vardı. Klasik bir kaptan (caporegime) ve mafya babasıydı. Ancak bu rolü yaparken bir kez olsun kendimi kasmadım, hiçbir zaman "illegal egosu" gütmedim. Karakterinizle kaybetmekten, rezil olmaktan, dipten zirveye düşüp kalkmaktan ve gerektiğinde ortalığı birbirine katmaktan asla çekinmeyin.
Johnny ile başımdan geçen birkaç olayı size şöyle özetleyebilirim:
 Richard Lombardi'nin metresini darp ettim. Bunun akşamında Valachi üyeleri tarafından, kendi adamlarımın gözü önünde bacaklarımdan asılarak baştan aşağı sarkıtıldım (kancaya takıldım) ve tekme tokat dövüldüm.
 O dönemde sunucuda karakterimi tanımayan yoktu; silah ticaretleri, mekan açılışları, çıkardığım vukuatlar ve birlikleri birbirine düşürüp saman altından su yürütme becerimle tam anlamıyla "bununla uğraşılmaz" denilen bir figürdüm.
Normalde böyle bir güce sahip bir karakterin her an kusursuz ve ağırbaşlı davranması beklenir; ancak ben tam aksine, bir mafya babasına hiç yakışmayacak olaylara karışarak karakterime belirgin huylar ekledim. Johnny; çatlak, bağnaz, gelenekçi ve ellili yaşlarını devirmiş bir adamdı. Bir akşam zencilerle bar önünde kavga edip karakolluk olur, ertesi akşam bir gece kulübünde 2-3 kadın tarafından darp edilerek milletin maskarası haline gelir, sonraki hafta ise bir çatışmada yaralı olarak ele geçirilirdi. Unutmayın, düşmeden zirveye ulaşamazsınız. Karakterimin kurduğu güçlü bağlantıların tamamı bu tür spontane rollerle gelişti. Bugün OOC (Oyun Dışı) dostluğum olan yeni jenerasyondan birçok kişiyle tamamen IC (Oyun İçi) roller sayesinde tanıştım.
Çelişkiler ve Karakter Tutarsızlıkları
Karakterin doğallığı, onun mükemmel olmamasından gelir. Bir pazar günü kilisede bağıra bağıra ilahi söylerken, aynı hafta katıldığım bir düğünde ayağım taşa takılıp yere kapaklanır ve herkese kepaze olurdum. Mekan açarken durup dururken garsonlarla polemiğe girer, onlara psikolojik baskı uygulardım. Bu durum, tamamen sokaktan gelmesinden, düzgün bir eğitim almamasından ve egosunu bu şekilde tatmin etmesinden kaynaklanıyordu.
Johnny’nin karakter yapısını netleştirecek bir başka örnek ise şudur: Bir akşam centilmenler kulübünden çıktık ve yolda bir trafik kazasına karıştık. Karakterim milyonluk bir adam olmasına rağmen, geçmişten gelen kriminal alışkanlıklarını bırakamadığı için gariban bir taksiciyi adamlarına dövdürtüp zorla parasını gasp etti. Hani popüler bir internet görselinde dendiği gibi: "Memati, maske de taksan o sıfat belli oluyor." Benim eleman tam olarak buydu. Takım elbisesini giyip şehrin en elit isimleriyle oturup kalkar, milyonluk ticaretler döndürür; fakat akşamında hesap ödememek için koskoca lokantayı ayağa kaldırıp pislik yapardı. Beni tanıyan ve benimle rol yapan oyuncular, karakterin iticiliği ve bir o kadar da doğallığı karşısında onu öldürmemek için kendilerini zor tutarlardı. Zaman zaman bu gerçekçilikten ötürü PM (özel mesaj) üzerinden tebrikler alırdım.
En Dipten Gelen Suç Kariyeri ve Paranoya
Johnny, 1974 doğumlu bir Brooklyn çocuğuydu. Florida'ya ayak bastığı dönemde kısa sürede büyük bağlantılar kurup sağlam isimlerle devasa işlere imza atmıştı. Henüz 15-16 yaşlarındayken okul önlerinde, ev partilerinde ve okul tuvaletlerinde esrar satarak başladığı suç kariyeri, yirmili yaşlarının başında "Bensonhurst Butchers" çetesini kurmasını sağlamış, zamanla da Ruggiero Suç Ailesi'nin himayesine girerek yeminli bir mafya üyesi (made man) olmuştu.
Zamanla kaptanlığa yükselen ve Vice şehrinde büyük başarılar elde eden tanınan bir figür haline geldi. Normal şartlarda, diğer birlik liderlerinin yaptığı gibi bu seviyedeki bir adamın bizzat vukuatların, silahlı eylemlerin içinde yer almaması gerekir. Ancak Johnny risk almayı sevmezdi; olayların tamamen kendi kontrolünde gelişmesini istediği için her sahnede bizzat adamlarının başında dururdu. Milyonluk bir adamın bu tür bir risk alması mantıksız görünebilir, fakat bunun arkasında tek bir sebep vardı: Paranoya. Bu işlerin içinde olup da kafasında kurmayan adam olmaz. En dipten geldiği için risk almaktan korkmuyor ve işini kendi hallediyordu.
Strateji, Korku ve Güç Dengeleri
Bunu net bir olayla açıklayayım: Idlewood, Ancelotti ve Ganton bölgelerinde "Eswiper" isimli bir arkadaşımın birliği vardı (birliğin tam adını şu an anımsayamıyorum). Johnny, araları iyi olduğu için Idlewood grubundan "kötü günler için" gizlice silah satın alıyordu. İki taraf da bu ticaretten mutluydu ve bu adamlarla OOC olarak da aram iyiydi. Aynı zamanda Ancelotti ve Ganton gruplarıyla da hem IC hem OOC bazda ilişkilerim çok sağlamdı.
Bir süre sonra Ganton ve Idlewood arasında bir uyuşturucu anlaşmazlığı çıktı ve savaşa girdiler. Ancelotti grubu da Idlewood’a saldırdı fakat Idlewood nüfusça kalabalık ve bölge onaylı (hood onaylı) olduğu için daha baskın durumdaydı. Bu sırada Idlewood, benim el altından silah sattığımı (fakat bu silahları aslında kendilerinden aldığımı bilmeden) duydu ve bana, "Sana güvenip ucuzdan mal sattık, bize pay vereceksin" diyerek haraç kesti.
Sıradan bir rol yapma oyuncusu bu durumda ne yapar? "Ben haraç vermem, adamı çiğnemeden yutarım!" diyerek sağdan soldan topladığı hileci dostlarını ve birlik üyelerini yanına alır, topyekun savaşa girer. Ben ise rolümün gerçekçiliğine odaklanarak o haracı ödedim. Çünkü şehrin en güçlü sokak çetesiyle tek başına savaşmak intihardı. Johnny çılgın bir adam olabilirdi ama salak değildi. Bu hamleyle, karakterin dışarıya gösterdiği o "asıp kesme" imajının aslında bir balon olduğunu ve korktuğu için savaştan kaçtığını net bir şekilde rol olarak yansıtmış oldum.
Ancak Johnny burada durmadı; arka planda Idlewood’un rakiplerini bir araya topladı. Doğrudan zarar görmek istemediği için savaşa girmedi ama Ancelotti ve Ganton gruplarını el altından silahlandırarak ödediği haraç parasının zararını çıkardı. Potansiyel düşmanı olan Idlewood'un elini zayıflatmak için rakiplerini güçlendirdi; böylece tek bir adamını bile kaybetmedi. (Burada ufak bir tavsiye: Karakteriniz ölme riski taşımasa bile, savaşa girmeden önce her an ölecekmiş gibi korku rolü yapın.)
Aynı hafta Ganton ve Ancelotti, Idlewood ile kozlarını paylaşmak üzere Las Venturas'ta büyük bir hesaplaşma organize etti. İşini riske atmak istemeyen Ganton ekibi Johnny'i aradı. Normalde ne beklenir? Herkesin sese (Discord/TS3) girip çatışmaya dahil olması, değil mi? Şimdi anlatacağım strateji belki bazılarına ters gelecektir:
Idlewood’un o dönemki liderinin çatışmada bizzat yer alacağından emindim. Bu yüzden ona IC üzerinden, "Yalvarırım bu savaşı bitirin, birbirinizi mi öldüreceksiniz? Profesyonel hareket edelim" şeklinde, duygusal ve arabuluculuk yapmaya istekli bir profesyonel gibi SMS gönderdim. Aynı zamanda adamlarımla arabaya atlayıp Las Venturas'a doğru giderken yolda sürekli barış mesajları atmaya devam ettim. Sonuç ne mi oldu? Çatışmayı sahada kaybettik, ancak sonrasındaki diplomatik süreçte (sitdown) Valachi Suç Ailesi'ne hesap verirken o dönem attığım barışçıl mesajları kanıt olarak sundum. Idlewood savaşı kazanmamıştı ama kazansaydı bile en üst lider olan Richard Lombardi’nin gözünde "Bu adam barışı ve düzeni sağlamaya çalıştı" izlenimi yaratmıştım.
Johnny herkesin gözünde kaypak, kancık ve üçkağıtçı bir adamdı; fakat masada kendini "profesyonel" olarak pazarlamayı bildi. Üst yönetime, "Ben olayı çözmek istedim ama bunlar sorun çıkarıyor" imajı verdi. Sonuç olarak, zamanında Idlewood'a verdiğim haraç parasını kuruşu kuruşuna geri aldım, üstüne adamları önümde özür diledi ve aldığım kan parasının çetelesini bile tutmadım. Bu komplike rolden herkes inanılmaz keyif aldı.
Kısacası, şu yapay "delikanlılık" rollerini bir kenara bırakın. Suçlu rolü yapıyorsanız, gerçek bir suçlu gibi hayatta kalmanın yollarını arayın. Sokaktan geliyorsunuz; karakterinizi sessiz, sakin, kindar veya köylü kurnazı gibi niteliklerle şekillendirin. My eleman tam bir baş belasıydı: kurnaz, bağnaz, yobaz, aşırı katolik, garantici, bankada 8 milyon doları olmasına rağmen aşırı cimri, menfaatçi, narsist ve pohpohlanmayı seven biriydi. Birlikteki bazı associate (aday üye) arkadaşlar onun bu gururunu okşayarak arkalarına bir kaptanın gücünü alır, diğer üyelerle sorun yaşadıklarında haksız olsalar bile Johnny sayesinde birkaç kez ölümden kurtulurlardı.
OOC İlişkileri Rolün Dışında Tutmak ve Karakter Gelişimi
OOC kankacılık meselesini tamamen bir kenara bırakmalısınız. Arkadaşınızın karakterini yolda görünce sırf OOC tanışıyorsunuz diye gidip selam vermeyin. Aynı birlikte olsanız dahi, karakterleriniz IC olarak tanışmadıysa birbirinizi tanımıyormuş gibi davranın. Har vurup harman savurduğunuz o "küçük" rol detayları aslında sizin rol omurganızı oluşturur.
Buna en iyi örnek Apollo ile olan rollerimizdir. Kendisiyle ilk rolde tanıştık ve o çocuğun sergilediği karakter gelişimini başka hiç kimsede görmedim. Başlarda Social Club’da takılan, masaları silip bar sandalyelerinin tozunu alan, hiçbir OOC muhabbetimizin olmadığı, tamamen IC katılım sağlayan bir elemandı. Karakteri Anthony, ilk zamanlarda Johnny tarafından sürekli aşağılandı, yargılandı ve hor görüldü. Çünkü o dönem birlikte 3 capo vardı ve aralarındaki en sıkıntılı ekip Johnny’ninkiydi. Johnny, Brooklyn/Bensonhurst mahallesinde yetişmişti ve ekibine yalnızca bu mahallenin çocuklarını alıyordu; Bensonhurst tayfası ön plandaydı. Anthony ise dışarıdan geliyordu, bu yüzden başlarda ağır zorbalığa uğradı. Johnny tam anlamıyla bir bully (zorba) karakterdi; dövdü, sövdü, dışladı.
Başka bir oyuncu olsa ya birlikten ayrılır ya da diğer kaptanlara yaranmaya çalışırdı. Anthony ise bu durumu çözmek için Johnny’nin yeğeni Bobby ve sağ kolu Mickey ile yakınlaşarak kendini önce onlara kabul ettirdi. Zamanla aralarındaki patron-ayakçı ilişkisi, tuhaf bir baba-oğul ilişkisine evrildi. Öyle ki, Anthony henüz yeminli bir aile üyesi olmamasına ve Johnny’nin yalnızca kendi cebini düşünen bencil bir herif olmasına rağmen; Anthony’ye atılan bir tokatı Johnny onur meselesi yapıp savaş gerekçesi saydı, savaşa girdi ve galip ayrıldı.
Anthony’nin pısırık, içine kapanık olması ve sürekli bir şeylerden şikayet edip homurdanması, aslında Johnny’nin içindeki babalık içgüdüsünü tetikledi. Johnny pislik bir adam olsa da ona sahip çıktı (ki bu babacan tavrı kendi öz yeğenine ya da sağ kolu Mickey’ye bile göstermiyordu). Anthony'nin o kalın kafalı yapısı, Johnny'de "Ulan bu çocuk ziyan olmasın" mentalitesi yarattı. Zamanla Anthony’nin hamuru Johnny tarafından yoğruldu; ufak çaplı tahsilatlara, korkutma işlerine ve drive-by eylemlerine gönderilerek tecrübe kazandı. Kıdemli üyelerle polemiğe girip başını belaya soktuğunda bile Johnny onu ölümün kıyısından defalarca çekip aldı. Johnny istese dışarıdan 50 tane Anthony bulabilirdi; fakat ona sadık bir dost, bir evlat gerekiyordu. Johnny hem oğluna olan özlemini onunla giderdi hem de onu zamanla kendisine tanrı gibi tapan, lafını ikiletmeyen kusursuz bir tetikçiye (intihar komandosuna) dönüştürdü.
Sonuç ve Tavsiyeler
Karakterlerinize derinlik katın, onları zenginleştirin ve diğer karakterlerle gerçek bağlar kurun. Gidin birlikte birkaç bira için, bağ bahçe işlerinde yardım isteyin, 5-6 kişiyi toplayıp kamp yapın. Buluşmalarınızı her zaman lüks barlarda veya gece kulüplerinde değil; evlerinizde, arka bahçelerinizde gerçekleştirin. Ben Apollo ile en çok evlerde, birkaç arkadaşla yaptığımız samimi rollerde keyif aldım. Savaş dönemlerinde bile bütün ekibi tek bir eve toplar, yer yataklarına yatırırdım. Hem güvenli bir şekilde saklanır ve silahlı beklerdik hem de o küçücük ev ortamından 20-30 tane harika SS (rol görseli) çıkardı; karakterler arasında kırılmaz bağlar kurulurdu. Oturur, rakip çetelerin bölgeleri ve mekanları hakkında bilgi toplama rolleri yapardık.
Uzun lafın kısası: Kendinize bir karakter açın, sıfırdan başlayın ve insanlarla hemen samimi olmayın. Karakterle gerçek bir bağ kurabilmek için başkasının zoruyla değil, kendi sevdiğiniz konsepti yapın. Arkadaşınız istedi diye İtalyan-Amerikan (Ita-Ame) rolü yapmak zorunda değilsiniz; herkes kendi istediği kültürü yansıtsın. Bir siyahi ile bir beyazın, bir hispanik ile bir asyalının arkadaş olamayacağına dair hiçbir kural yok. İllegal yapacaksanız sokak torbacılığıyla başlayın, küçük hırsızlık çeteleri kurun; yapılacak daha binlerce rol var.
Eğlenceli ve net bir kapanış tavsiyesi: OOC kankalarınız rolde yaşanan durumlar, kavgalar veya karşı çetelerde yer almanız yüzünden size gerçek hayatta tavır alıyorsa, o insanları direkt hayatınızdan şutlayın. Oyun içi (IC) bir olayda yenilgiyi hazmedemeyip bunu OOC platformlara taşıyan, rol yapmayı bilmeyen ve sürekli yanık kremiyle gezen tiplerden size ne dost olur ne de onlarla kaliteli bir rol bağı kurulur. Bunlardan uzak durun.