UROSEVIC SUÇ YAPILANMASI – GERİ DÖNÜŞ
Mijat Urosević için Vice Şehri hiçbir zaman kolay bir yer olmamıştı. Büyük oluşumlar, köklü aileler ve sürekli değişen ittifaklar arasında ayakta kalmak, yalnızca güçle değil; sabır, strateji ve doğru zamanda geri çekilmeyi bilmekle mümkündü. Mijat bunu erken öğrenmişti. Şehirde büyüyen iki ayrı yapılanmayla yolları kesiştiğinde, masada başlayan gerilim kısa sürede sahaya yayılan bir savaşa dönüştü. Kimsenin geri adım atmadığı, ama herkesin kaybedeceğini bildiği bir süreçti bu.
Savaş uzadıkça Mijat’ın fonları tükenmiş, operasyonlar pahalı, ittifaklar kırılgandı ve şehir sahipleri taraf seçmeye başlamıştı. İki yapılanmanın baskısı altında, Urosevic yapılanması giderek sıkıştı. Mijat duygusal davranmadı; dengelerin kendi aleyhine döndüğünü gördüğünde kontrollü bir geri çekilme kararı aldı. Yanına yalnızca en güvendiği birkaç kişi aldı ve Vice Şehri’ndeki varlığını sonlandırarak Sırbistan’a döndü.
Sırbistan’da geçen süre Mijat için bekleyiş değil, bir hesaplaşma dönemiydi. Kimler hâlâ yanında duruyordu, kimler savaşı kaybettiği için yüz çevirmişti, tek tek görüldü. Bazı eski bağlantılar hâlâ iş yaparken, bazıları açıkça Mijat’la çalışmayacaklarını söyledi. Asıl sorun içerideydi: savaş sırasında kritik anlarda sorumluluk almayan, bilgileri geciktiren ve yapının reflekslerini zayıflatan isimler vardı.
İsimler netleştiğinde Mijat tereddüt etmedi. Vladimir Kostić, savaşın en kritik döneminde Mijat’a haber vermeden ortadan kaybolmuş, işlerini tamamlamamıştı. Mijat, Aziz John Kilisesi’nde eski dostlarıyla buluştu ve kararı verdi: Vladimir’in işinin bitirilmesi gerekiyordu. Vladimir, karısıyla birlikte ülkeden çıkmaya hazırlanırken Sırbistan’ın kenar bir noktasında Mijat’ın güvenilir adamlarından biri tarafından yakalandı. Kaçış planı yarım kaldı ve sessiz, hızlı bir şekilde iş tamamlandı. Bu bir öfke patlaması değil, Urosevic yapılanmasının kendi içinde yaptığı soğukkanlı bir temizlikti.
Aylar sonra Mijat yeniden Vice Şehri’ne döndü. Artık arkasında büyük fonlar yoktu, adam sayısı azdı ve şehirdeki konumu hâlâ kırılgandı. Ama geçmişte yaptığı hataların tamamı zihnindeydi; her kaybın ve her ihanetin hesabını tutmuştu. Market Caddesi üzerinde küçük, dikkat çekmeyen bir mekan kiraladı. Burası yeni başlangıcın merkeziydi. Büyük savaşlara girmek yerine önce var olacak, sonra güçlenecekti.
Mijat, sıfırdan toparlanma sürecine girmişti. Masadan çok sokaklara döndü. Sırp kültüründeki vor geleneğine uygun şekilde, sessiz, planlı ve disiplinli hırsızlık işlerine yeniden başladı. Her adım hesaplıydı; küçük kazanımlar, kontrollü riskler ve mutlak sadakatle ilerledi. Market Caddesi’ndeki mekan, zamanla Vice Şehri’nin karanlık akışında bir merkez hâline geldi.
Mijat’ın amacı artık büyük olmak değildi. Öncelikle hayatta kalmak, yer edinmek ve yeniden güç toplamaktı. Ama Vice Şehri bunu bilmiyordu: bu geri dönüş, aceleyle değil; sabırla ve stratejiyle örülmüş bir yükselişin başlangıcıydı.