Idlewood gecesi çöker neon ışıklarına,
Sis iner sokakların suskun kaldırımlarına.
Saat ondan sonrası, şehir nefesini tutar,
Çünkü o sokak vardır — korkuya meydan okur durur.
Adı dillerdedir mahallenin karanlığında:
Akşam 10’dan sonra götü yiyen gelsin sokağında.
Ne polis uzun kalır, ne çete rahat uyur,
Bir gölge devriye gezer, şehir adını duyar.
Kara teni geceyle bir, bakışı soğuk çelik,
Sessizlik onun dili, hareketleri çevik.
Omzunda M4 parlar lambaların altında,
Kurşun sesi yankılanır betonun yankısında.
Yörükler göç ederdi vaktiyle bozkırdan,
O ise göç etmiş kaderle başka diyardan.
Çadır yerine apartman, ateş yerine farlar,
Ama savaşçı ruh aynı değişmez yıllar.
Mahalle çocukları fısıldar duvar diplerinde:
“Gece sessizleşirse Drake vardır içinde.”
Ne gereksiz konuşur, ne adını bağırır,
İşini yapar gider, geriye korku bırakır.
Çeteler plan kurar, haritalar çizer gece,
Ama biri yürür tek başına sessizce.
Ne destek ister kimseden, ne arar kalabalık,
Bir adam bazen yeter — karanlığa karşı yalınlık.
Sadakat onun töresi, sokak onun obası,
Idlewood kaldırımıdır şimdi ata mirası.
Şehir değişse bile değişmez bazı erler,
Destan olur yaşayan, korku salan isimler.
Ve sabah olduğunda kimse konuşmaz fazla,
Kurşun izleri kalır duvarlarda hatıra.
Ama herkes bilir gerçeği kalbin içinde:
Kieran Drake geçti yine gece devriyesinde.
@GhettoLifers ben yazdım umarım begenirsin pk warı takipteyiz arkanızdayız